TV Series: Dexter – Season 1-8

0
1427

Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 5   Average: 3.4/5]


Διάρκεια κάθε επεισοδίου: περίπου 50′
Πρωταγωνιστούν: Michael C. Hall, Jennifer Carpenter, David Zayas, κ.α.

Αν όλοι οι συνηθισμένοι άνθρωποι φοβούνται τους εγκληματίες, στο Μαϊάμι οι εγκληματίες έχουν κι αυτοί κάποιον να φοβούνται. Τον Ντέξτερ. Έμεινε ορφανός στα τέσσερά του χρόνια και μεγάλωσε κρύβοντας ένα μακάβριο πάθος. Ο αστυνομικός όμως που τον υιοθέτησε τον βοήθησε να το εκφράσει… εποικοδομητικά. Σήμερα ο Ντέξτερ δουλεύει κι αυτός για την αστυνομία του Μαϊάμι, βοηθώντας το τμήμα Ανθρωποκτονιών να εξιχνιάσει τις πιο φρικτές δολοφονίες. Μόλις πέσει η νύχτα, όμως, προσφέρει τις υπηρεσίες του στους συμπολίτες του και με έναν άλλο τρόπο. Καταδιώκει τους δολοφόνους που ο νόμος δεν μπόρεσε να φυλακίσει, και παίρνει μόνος του εκδίκηση για κάθε ατιμώρητο έγκλημα. Ποιος θα υποψιαζόταν πως ο πάντα ευγενικός και γοητευτικός Ντέξτερ, που έχει αδυναμία στα παιδιά και απολαμβάνει το σεβασμό όλων των συναδέλφων του, κρύβει ένα τόσο σκοτεινό μυστικό;

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (Season 1-4): 4 / 5
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (Season 5-8): 2,5 / 5

Αναμφίβολα το Dexter είναι μια από τις σειρές φαινόμενο και συνέβαλε τα μέγιστα στο να κυριαρχήσουν οι σειρές στην τηλεόραση και ο κόσμος να αρχίσει να κοιτάζει προς αυτή τη μεριά του θεάματος. Ήταν μάλιστα από τις πρώτες σειρές που άρχισαν να καθηλώνουν κόσμο, ειδικότερα στις πρώτες σεζόν. Σε αυτό το άρθρο, θα δούμε πάνω-κάτω τι γίνεται στην σειρά, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ SPOILER!

           Πέρα από την εξαιρετική σεναριακή ιδέα, το Dexter από τα πρώτα του επεισόδια είχε ένα εξαιρετικό σκοτεινό κλίμα και έναν εντυπωσιακό σαδισμό. Ένιωθες την απειλητική ατμόσφαιρα και για ένα περίεργο λόγο ταυτιζόσουν και με τον ήρωα, παρόλο που δεν ήταν και το… καλύτερο παιδί. Oι πρώτες σεζόν είναι πραγματικά ένα κομψοτέχνημα, που δύσκολα έβρισκες ειδικότερα εκείνη την εποχή στην τηλεόραση. Η υπόθεση και εξέλιξη του κάθε επεισοδίου, ενώ σε πρώτη ματιά φαινόταν προβλέψιμη είχε πάντοτε ένα ενδιαφέρον twist να σου ανατρέψει τα δεδομένα.

            Η σκηνοθεσία και το σενάριο ήταν (τουλάχιστον για 4 σεζόν) εξαιρετικά συνδυασμένα και ολοένα και εντυπωσίαζε η σειρά επεισόδιο με επεισόδιο, κάνοντας τον θεατή να αγωνιά τόσο για την εξέλιξη, όσο και για το που θα φτάσει η σειρά απ’ όλες τις απόψεις. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι σε κάθε σεζόν της σειράς ήταν ο Ντέξτερ ερχόταν αντιμέτωπος με έναν ή περισσότερους διαφορετικούς αντιπάλους, συνήθως επίσης όμοιους του (δηλαδή serial killers), ενώ ταυτόχρονα αντιμετώπιζε προσωπικούς φόβους του που συνήθως είχαν μια σύνδεση με αυτόν τον αντίπαλο. Βέβαια τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα γινόταν χωρίς την τρομερή ερμηνεία του Michael C. Hall, ο οποίος δείχνει αφοσιωμένος στον ρόλο του και επιδεικνύει εξαιρετική σταθερότητα.

           Μιας και πιάσαμε τα ερμηνευτικά, αξίζει να αναφέρουμε ότι εξαίσια είναι η “αδελφή” του Dexter, Jeniffer Carpenter, που εντυπωσιάζει με την βελτίωση της ερμηνείας της σε κάθε σεζόν. Παίζουν επίσης ο David Zayas που είναι αξιόπιστος και σταθερότατος, όπως το ίδιο συμβαίνει και την Lauren Velez στον ρόλο της La Guerta. Αντίθετα εκνευριστικός είναι ο C.S. Lee στον ρόλο του Masuka, αν και αυτός είναι ο ρόλος του, ενώ τα flashback του James Remar στον ρόλο του πατέρα του Dexter, έχουν ως ένα σημείο και αυτά την σημασία τους.

          Οι πρώτες δυο σεζόν ήταν με διαφορά οι καλύτερες της σειράς, γιατί έμειναν πολύ κοντά στο όλο πνεύμα της σειράς, ενώ φυσικά ακολούθησαν η 3η και η 4η σε απόσταση αναπνοής. Και ενώ κάθε σεζόν έδειχνε ότι μπορεί στο τελευταίο της επεισόδιο να χάσει το ενδιαφέρον, είχαμε εντυπωσιακά cliffhangers που σε έκαναν να ανυπομονείς για την επόμενη. Και ενώ όλα κυλάνε τέλεια στην σειρά, έρχεται το φινάλε της 4ης με το εντυπωσιακό της φινάλε με μια μεγάλη ανατροπή. Από την πέμπτη και μετά, νομίζεις ότι παρακολουθείς εντελώς διαφορετική σειρά. Οι ρυθμοί πέφτουν, η πρωτοτυπία είναι από ελάχιστη έως και ανύπαρκτη και είναι φανερό ότι η ανατροπή στο τέλος της 4ης σεζόν ίσως θα έπρεπε να επισπεύσει το φινάλε της σειράς. Η πέμπτη και η έκτη σεζόν (με εξαίρεση 2-3 επεισόδια της 5ης) δεν είναι καλές και αυτό φαίνεται από το ότι οι παραγωγοί φαίνεται να παρατραβάνε τις εξελίξεις της πλοκής. Η έβδομη είναι κάπως καλύτερη με τις μεγάλες ανατροπές να γίνονται (ως συνήθως) στο φινάλε της ενώ η 8η είναι με διαφορά η χειρότερη της σειράς, με αποκορύφωμα το τραγικά γελοίο της φινάλε, ένα τέλος που δεν άξιζε σε μια τέτοια σειρά.

          Για να συνοψίσουμε, το Dexter μέχρι τα μισά του, ίσως ανήκει στις top 10 καλύτερες σειρές που έχουν παιχτεί ποτέ. Από κει και πέρα, όμως παίρνει την κάτω βόλτα και πραγματικά απορείς αν βλέπεις το Dexter ή σκόρπια επεισόδια του C.S.I., διότι καμία σχέση δεν υπάρχει με τις αριστουργηματικές προηγούμενες σεζόν. Ίσως, οι παραγωγοί έπρεπε να πάρουν μάθημα από άλλες σειρές που τελείωσαν εκεί που έπρεπε και όπως έπρεπε, ενώ και μόνο η σύγκριση με το αριστοτεχνικό φινάλε του Breaking Bad (τελείωσαν σχεδόν μαζί τον Σεπτέμβριο του 2013), κάνει το Dexter να είναι για λύπηση. Κρίμα γιατί και με βάση τις αρχικές προσδοκίες, πιστεύαμε ότι το Dexter θα άφηνε εποχή. Τελικά μας άφησε χρόνους – και δυστυχώς δεν στεναχωρηθήκαμε.

Title

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Title

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.