Transcendence – Κριτική ταινίας

0
1463
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 1   Average: 2/5]

Διάρκεια: 120′

Πρωταγωνιστούν: Johnny Depp, Rebeca Hall, Morgan Freeman, κ.α.

 

Η θεωρία της Τεχνολογικής Μοναδικότητας είναι το “άγιο δισκοπότηρο” των επιστημόνων στο χώρο της πληροφορικής και της τεχνολογίας. Η σύνδεση του υπολογιστή με τον ανθρώπινο εγκέφαλο και η συνεργασία ύλης και μηχανής. Σε αυτό το αντικείμενο εργάζονται η Evelyn Caster (Rebecca Hall) και ο σύζυγός της Will (Johnny Depp), όταν μια τρομοκρατική ομάδα ενάντια στην τεχνολογική πρόοδο καταφέρνει ένα καίριο πλήγμα. Η δολοφονία του Will θα σπρώξει την Evelyn να συνδέσει τον εγκέφαλό του με τον υπολογιστή χωρίς να μπορεί να ελέγξει πλήρως το αποτέλεσμα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2 / 5

 

Tα hitech θρίλερ είναι πολύ της μόδας τον τελευταίο καιρό, όπως είναι λογικό. Αυτή τη φορά είναι η σειρά του Wally Pfister, ο οποίος είναι σταθερός συνεργάτης του Christopher Nolan (και βραβευμένος με Oscar Διεύθυνσης Φωτογραφίας για το Inception) και εδώ κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο του. Επίσης σταθερά έχει την στήριξη του Nolan, ο οποίος έχει αναλάβει καθήκοντα διευθυντή παραγωγής στην ταινία.

Το Trancendence θα μπορούσε να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, αλλά καταλήγει όπως οι 8-9 στις 10 Αμερικάνικες ταινίες. Ενώ το πάει εξαιρετικά στην αρχή της, από την μέση και μετά τα χαλάει με την προχειρότητα της. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα. Η σεναριακή ιδέα είναι ενδιαφέρουσα και το πρώτο μέρος το προσπαθεί να το υλοποιήσει όσο πιο άρτια γίνεται. Υπερβολές υπάρχουν, ο ρυθμός σε λίγα σημεία είναι καλός, ενώ το ενδιαφέρον κρατιέται αμείωτο μόνο στην αρχή. Αναρωτιέται ο θεατής που να το πηγαίνει άραγε με βάση την εξέλιξη της πρώτης ώρας.

Σκηνοθεσία, φωτογραφία, σενάριο και ηθοποιοί προσπαθούν να κρατήσουν την ταινία στο πρώτο της μισό (δυστυχώς ο Depp δεν καταφέρνει να δώσει μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία από την εκνευριστική μανιέρα που μας είχε συνηθίσει τον τελευταίο καιρό), ενώ ο Pfister δείχνει να τα πηγαίνει σχετικά καλά. To Transendence ενώ έχει όλα τα φόντα να γίνει ένα αξιοπρεπές sci-fi θρίλερ, τα κάνει θάλασσα.

Πρώτα απ’ όλα εκεί που πρέπει να κορυφωθεί, δεν πείθει και τόσο. Το τελευταίο εικοσάλεπτο έχει κάνα-δυο “ξενέρωτες” ανατροπές, με την έννοια ότι είτε τις έχεις μυριστεί, είτε είναι από αυτές που δεν σε αφήνουν και με το στόμα ανοιχτό. Συν τοις άλλοις, περιμένεις κάτι λιγότερο συμβατικό και προβλέψιμο από μια ταινία που για μεγάλο διάστημα σε έχει “κρατήσει” για την καινοτομία της.

Είπαμε για μερικές σεναριακές αρετές της ταινίας, ωστόσο αυτό που απογοητεύει είναι οι σκηνές δράσης. Εντελώς άνευρες, προβλέψιμες και συν τοις άλλοις τα εφέ δεν είναι αντάξια της φήμης των συντελεστών, ειδικότερα όταν υπάρχει στην διεύθυνση παραγωγής το όνομα του Christopher Nolan.

Οι ερμηνείες είναι λίγο πολύ καρικατούρες, αν και υπάρχουν πολύ καλοί ηθοποιοί που δεν αξιοποιούνται όσο θα έπρεπε (ειδικότερα ο εξαιρετικός Cillian Murphy ένας από τους καλύτερους και πιο υποτιμημένους καρατερίστες της γενιάς του). Oι κύριοι ρόλοι το προσπαθούν αλλά δεν μπορούν, ενώ οι βοηθητικοί θα έπρεπε να έχουν επεξεργαστεί λίγο καλύτερα, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι είναι και αρνητικοί.

Σε γενικές γραμμές, το Trancendence θα μπορούσε να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, , ωστόσο όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, υπάρχουν θεματάκια που θα μπορούσαν να αποφευχθούν ώστε να έχουμε μια άρτια και αξιοπρεπη ταινία (εκτός μερικών σκηνών δράσης), αλλά σεναριακά ενώ είναι εξαιρετική η ιδέα, η υλοποίηση της ήθελε το κάτι παραπάνω, έτσι ώστε να μπορέσει να δώσει κάτι παραπάνω σε σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες του είδους.


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.