Tο Παρελθόν – Κριτική ταινίας

0
831
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 3   Average: 3/5]

Διάρκεια: 130′

Πρωταγωνιστούν: Bérénice Bejo, Tahar Rahim, Ali Mosaffa, Pauline Burlet

Ένας άνδρας θα ταξιδέψει από την Τεχεράνη έως το Παρίσι ώστε να υπογράψει – τέσσερα χρόνια μετά- τα χαρτιά του διαζυγίου του. Εκεί θα ανακαλύψει την καινούρια σχέση της πρώην γυναίκας του, την έντονα «συγκρουόμενη» σχέση που εκείνη έχει με την κόρη της – η οποία θεωρεί την μητέρα της υπαίτια για την κατάσταση της υγείας της πρώην συζύγου του νυν συντρόφου της μητέρας της-και μια εγκυμοσύνη που δεν έχει βγει στο φως. Εκεί θα ξεθάψει επίσης καλά κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος που θα τον στοιχειώσουν.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5 / 5

To 2011 είχαμε μια Ιρανική ταινία που εντυπωσίασε τόσο με την ευθύτητα της, όσο με την θεματολογία-taboo που είχε και ενθουσίασε κοινό και κριτικούς, με αποτέλεσμα να φτάσει μέχρι την κατάκτηση του Βραβείου ξενόγλωσσου Όσκαρ. Υπεύθυνος για αυτή την ταινία είναι ο Ιρανός σκηνοθέτης Asghar Farhadi, που επανέρχεται με το Παρελθόν, μια ακόμα στιβαρή κοινωνική ταινία που δεν διστάζει να κατακρίνει ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

Αν μη τι άλλο, ο Farhadi ξέρει πως να δημιουργεί ταινίες που υπάρχει σύγκρουση χαρακτήρων και το κυριότερο να μην παίρνει το πλευρό κανενός και να αφήνει τον θεατή να κρίνει. Η ανάλυση των χαρακτήρων είναι υποδειγματική, οι διάλογοι εξαιρετικά φροντισμένοι και γενικότερα υπάρχει ένας παροιμιώδης ρεαλισμός που δύσκολα συναντάς σε ταινία. Πολλά ενδιαφέροντα θέματα αναπτύσσονται σε αυτή την πολύπλευρη ταινία που εστιάζει αποκλειστικά στον άνθρωπο, τις ενέργειες, αποφάσεις του και τις επιδράσεις που έχουν αυτές. Από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό, ο Farhadi μένει πιστός στο πλάνο του και δεν αποκλίνει ούτε δευτερόλεπτο. Υπάρχει μια ανατροπή στην μέση προς το τέλος που ενδέχεται να ξενίσει αρκετούς και φυσικά έχουμε όπως και στην προηγούμενη ταινία του Farhadi ένα συγκλονιστικό φινάλε, για το ιδανικό κλείσιμο της ταινίας. Η ταινία είναι δυναμική και περνάει πολλά μηνύματα στον θεατή, ενώ βασικό ρόλο παίζουν οι εξαιρετικές ερμηνείες. Εκείνη που προκαλεί έκπληξη είναι η Berenice Bejo (που είχαμε δεί στο Artist) και τσαλακώνει τον εαυτό της, παρουσιάζοντας αυτή τη φορά μια πιο σκληρή εικόνα και δείχνοντας ότι εκτός από ρόλους light, μπορεί να σταθεί και σε πιο απαιτητικούς, κλέβοντας την παράσταση. Φυσικά και το υπόλοιπο καστ είναι εξαιρετικό, αν και η αλήθεια είναι ότι προσωπικά βρήκα την ταινία ελαφρώς κατώτερη από το εκπληκτικό A Separation και για αυτό δεν βάζω πιο υψηλή βαθμολογία, αλλά μπορώ να πώ ότι είναι μια από τις πιο καθηλωτικές της χρονιάς με διαφορά.


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.