Το σπουδαίο Deer Hunter και το παρασκήνιο της ταινίας

0
261
Βαθμολόγησε το άρθρο

Tο Deer Hunter (Ελαφοκυνηγός) αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες αντιπολεμικές ταινίες που έβγαλε ο αμερικανικός κινηματογράφος, βάζοντάς την στο ίδιο (ασήκωτο) καλάθι με τα Apocalypse Now, Platοon, Full Metal Jacket που καταπιάστηκαν με τον πόλεμο του Βιετνάμ, όντας μάλιστα και από τις πολύ πρώτες που ασχολήθηκαν με αυτή τη μελανή περίοδο της ιστορίας.

 

Η ταινία ακολουθεί μια παρέα νεαρών αντρών σε μια μικρή βιομηχανική πόλη της Πενσυλβάνια, με την εξιστόρηση να σπάει σε τρία μέρη παρουσιάζοντας τη ζωή τους πριν τον πόλεμο, τη φρίκη του πολέμου για όσους βρέθηκαν στο Βιετνάμ, και τη ζωή τους μετά. Με αυτή την ολοκληρωμένη και πλούσια χρονικά αφήγηση, ο σκηνοθέτης Michael Cimino δημιουργεί ένα επικών διαστάσεων φιλμ το οποίο έχοντας ως σημείο αναφοράς την απάνθρωπη βαρβαρότητα του πολέμου, τονίζει τις σύνθετες και αλληλένδετες επιπτώσεις που επιφέρει.

Στο πρώτο μέρος ο Cimino, με έμφαση στη λεπτομέρεια, συστήνει τους χαρακτήρες και αποτυπώνει μεθοδικά τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Βρισκόμαστε ακόμα προ πολέμου, στην εποχή της αθωότητας που εκφράζεται με το γεγονός ενός γάμου ως δείγμα αισιοδοξίας, δημιουργίας, έρωτα, και το παραδοσιακό κυνήγι ελαφιού που οργανώνει η παρέα ως ένα είδος διαφυγής, διασκέδασης και ανεμελιάς.

Στη συνέχεια η ένταση κλιμακώνεται καθώς περνάμε στο κομμάτι του πολέμου. Και εδώ διακρίνεται η ευφυΐα των δημιουργών με ένα σενάριο που δεν εστιάζει στις πολεμικές συγκρούσεις, αλλά αποτυπώνει όλη τη φρίκη, την τρέλα και τη βαρβαρότητα μέσα από ένα σαδιστικό παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας, αναδεικνύοντας και τη δύναμη της τυχαιότητας που ακολουθεί κάθε στρατευμένο.

Και τέλος έρχεται το πιο έντονο συναισθηματικά κομμάτι που διαχειρίζεται τις συνέπειες της προαναφερθείσας φρίκης. Άλλοι έχουν να αντιμετωπίσουν σωματικά τραύματα, άλλοι ψυχικά. Κάποιοι έχουν να αντιμετωπίσουν την απώλεια, κάποιοι το κόστος της επιβίωσης. Και όλα θα καταλήξουν στο ίδιο σκοτεινό μέρος, με την τύχη τελικό κριτή και άλλη μια μνημειώδη συνάντηση ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.

Μια μοναδική ταινία με ιδιαίτερα έντονο συναισθηματικό βάρος, η οποία όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος ο De Niro αποτελεί την πιο ψυχοφθόρα που έχει πρωταγωνιστήσει. Και αυτή η επιβάρυνση δεν έχει να κάνει μόνο με τις άκρως ρεαλιστικές και καθηλωτικές σκηνές ανθολογίας μαζί με τον Christopher Walken, ή την φορτισμένη συνάντηση στο νοσοκομείο με τον John Savage, αλλά και με ένα τραγικό παρασκήνιο.

Το φιλμ αποτελεί την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του υπέροχου John Cazale, ο οποίος όντας άρρωστος και ιδιαίτερα καταπονημένος, καθόρισε τον προγραμματισμό των γυρισμάτων, με όλες τις δικές του σκηνές να προηγούνται με μια μακάβρια αίσθηση βιασύνης. Και αυτό, μόνο αφού κατάφερε να παραμείνει στην ταινία (η παραγωγή ήθελε να τον αντικαταστήσει), βρίσκοντας συμπαράσταση από τους συναδέλφους του και πρωτίστως από τη σύντροφό του Meryl Streep, η οποία απείλησε ότι θα αποχωρήσει και η ίδια από την ταινία.

Ένα συγκλονιστικό φιλμ με τη λέξη αριστούργημα να μοιάζει η πλέον κατάλληλη για να το περιγράψει.

Cineramen

Γιώργος Νυκταράκης

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.