The Homesman – Κριτική ταινίας

0
886
Βαθμολόγησε το άρθρο

Διάρκεια: 122′
Πρωταγωνιστούν: Tommy Lee Jones, Hilary Swank, Grace Grummer, κ.α.

Τρεις νοικοκυρές της άγριας δύσης χάνουν τα λογικά τους και οι αρχές αποφασίζουν να τις μεταφέρουν με τη βία στα ανατολικά. Την αποστολή αναλαμβάνει η σκληραγωγημένη Mary Bee Cuddy (Hilary Swank), μόνο που το να μεταφέρεις μια άμαξα-φυλακή για 400 μίλια στα αχανή λιβάδια της αμερικανικής ενδοχώρας είναι τρομακτικό καθήκον. Γι’ αυτό η Mary θα αναζητήσει την βοήθεια ενός φτωχοδιάβολου ονόματι George Briggs (Tommy Lee Jones). Το αταίριαστο ζευγάρι μαζί με το “ανθρώπινο φορτίο” τους θα ξεκινήσει το ταξίδι προς μια εκκλησία στην Αϊόβα, όπου τους περιμένει στωικά η Altha Carter (Meryl Streep) γυναίκα του τοπικού επισκόπου.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3 / 5

Στην πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια ο Tommy Lee Jones είχε εντυπωσιάσει με το εξαιρετικό The Three Burials of Melquiades Estrada, μια υποτιμημένη ταινία υπόδειγμα κινηματογράφησης που κατάφερε να κάνει μεγάλη εντύπωση και άρχισε να βγάζει και άλλα ταλέντα του εκτός της υποκριτικής.

Σε σχετικά παρόμοιο μοτίβο και με αρκετά πιο αργούς ρυθμούς ο Jones συνεχίζει να μπαίνει στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων του. Η ταινία είναι πολύ βαριά και δύσκολη και κινείται σε υπερβολικά αργούς ρυθμούς. Ωστόσο δεν το παίζει “δήθεν”.

Έχοντας δει και την προηγούμενη του ταινία, ξέρεις τι ακριβώς να περιμένεις τουλάχιστον σκηνοθετικά από την ταινία του Tommy Lee Jones. Οι ωραίες του εικόνες και μερικά εντυπωσιακά πλάνα έρχονται σε αντίθεση με τους σκληρούς χαρακτήρες και τα βασανιστήρια που περνάνε οι τρεις γυναίκες.

Η ταινία είναι περισσότερο οπτική, με τους διαλόγους να κρατάνε μεγάλο μέρος της ταινίας αλλά πιο πολύ να είναι συμπληρωματικό των λυρικών εικόνων της. Ο συνδυασμός των εικόνων και πλοκής έχει καλή λειτουργία στο μεγαλύτερο διάστημα της ταινίας, ωστόσο μερικά κενά στερούν κάτι καλύτερο, κάτι το οποίο δεν υπήρχε στο Melquiades Estrada.

Είναι ευαίσθητη μέσα στην σκληρότητα της, άσχετα αν ποτέ δεν γίνεται σαφές για ποια από τις γυναίκες θέλει να επικεντρωθεί (την κεντρική πρωταγωνίστρια ή τις υπόλοιπες τρεις) και γενικότερα υπάρχει ένας προσανατολισμός στην ταινία. Το θέμα της βέβαια είναι ότι φορτώνει τόσα πολλά που θέλει να δείξει, χωρίς να καλύπτει πλήρως όλα όσα βάζει ως στόχο.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές ως επι το πλείστον, με την Χίλαρι Σουάνκ να δικαιολογεί τα δυο Όσκαρ που έχει κερδίσει (αρκετά ανισόρροπη ηθοποιός ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο), ωστόσο ο Tommy Lee Jones ερμηνευτικά δεν είναι τόσο καλός όσο σκηνοθετικά, διότι έχει μεν αβανταδόρικο ρόλο αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι έγινε για να “χωρέσει” και τον εαυτό του μέσα.

Δεν είναι από τις ταινίες που θα περάσεις καλά ή θα λατρέψεις να βλέπεις, ωστόσο είναι μια ακόμα έντιμη σκηνοθετική προσπάθεια από έναν σπουδαίο ηθοποιό (και τώρα σκηνοθέτη), η οποία μας δίνει μια αξιοπρεπέστατη ταινία αρκεί να είναι έτοιμος όποιος την επιλέξει για άβολους και αργούς ρυθμούς.


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.