The Giver – Κριτική Ταινίας

0
1059
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 0   Average: 0/5]

Διάρκεια: 97′

Πρωταγωνιστούν: Brenton Thwaites, Jeff Bridges, Meryl Streep, Odeya Rush, κ.α.

Η ταινία, αφηγείται την ιστορία ενός τέλειου κόσμου. Όλοι εδώ είναι ευτυχισμένοι. Όταν ο Ιωνάς ήταν 12 ετών, επέλεξε την κοινότητα του Παραλήπτη των Αναμνήσεων. Εκπαιδεύεται από έναν ηλικιωμένο που ονομάζεται Δότης. Από αυτόν ο Ιωνάς μαθαίνει για τον πόνο, τη θλίψη, τον πόλεμο, και όλες τις δυσάρεστες αλήθειες του «πραγματικού» κόσμου. Γρήγορα όμως συνειδητοποιεί ότι η κοινότητά του είναι ψεύτικη. Αντιμέτωπος με αυτή την πραγματικότητα, ο Ιωνάς θα αντιμετωπίσει δύσκολες επιλογές σχετικά με τη ζωή του και το μέλλον του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2 / 5

Πρέπει να τονίσουμε καταρχήν, ότι η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Lois Lowry, ο οποίος αφηγείται την ιστορία ενός φαινομενικά αψεγάδιαστου κόσμου. Ναι,καλά το φανταστήκατε μιλάμε για μια ακόμα ταινία φαντασίας στα πρότυπα του Hunger Games και Divergent, αρκετά κατώτερα τους βέβαια.

Το Giver, ξεκινάει με μεγάλο ενδιαφέρον καθότι μας παρουσιάζει ένα πολύ ενδιαφέρον σύμπαν στο οποίο δεν υπάρχουν συναισθήματα, παρουσιάζοντας μας τον κεντρικό πρωταγωνιστή και τις αντιδράσεις τους, αλλά και τον ρόλο που παίζουν σε πρώτο βαθμό ο Jeff Bridges και μετέπειτα η Meryl Streep.

Μέχρι να μπούμε λίγο στο κλίμα, η ταινία κυλάει καλά και οι σκηνές με τον Jeff Bridges παρουσιάζουν αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον και σίγουρα είναι ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η ταινία. Συν τοις άλλοις, η επιλογή του ασπρόμαυρου και του έγχρωμου πλάνου, ανάλογα με την ύπαρξη ή μη συναισθημάτων, λειτουργεί έως ένα σημείο καλά.

Από την ώρα που έρχονται τα συναισθήματα και υπάρχει η μάχη “καλού” και “κακού”, ενώ περιμένεις η ταινία να πάρει τα πάνω της, γίνεται το αντίθετο. Όλα μοιάζουν προχειροστημένα, η ταινία δείχνει να βιάζεται να προχωρήσει τις εξελίξεις, οι Jeff Bridges και ειδικότερα η (μέτρια εδώ) Meryl Streep δείχνουν εκτός τόπου και χρόνου, απλά για να αναδειχθεί ο συμπαθητικός Brenton Thwaites.

Γενικότερα, από τα μισά και μετά ειδικότερα, η ταινία χάνει την μπάλα, γίνεται άλλοτε αργή και φλύαρη και όταν χρειάζεται να δώσει λίγη αδρεναλίνη και δράση (την οποία υπόσχεται) καταλήγει σε μια άνευρη μάχη στο φινάλε, χωρίς ιδιαίτερη κλιμάκωση και με ένα εντελώς αμήχανο και απότομο φινάλε.

Δεν ξέρουμε αν φταίνε τα ούτε 90 λεπτά καθαρού χρόνου, στα οποία δεν αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε η πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα ή αν όντως αυτό είχαν στο μυαλό τους οι παραγωγοί, ωστόσο η ταινία από πολλά υποσχόμενη και αρκετά μεγάλη ευκαιρία για κάτι καλό στο είδος (θα μπορούσε με μεγάλη διαχείριση και πολύ καλύτερα αποτελέσματα, να είχαμε ένα σύγχρονο Gattaca), ωστόσο καταλήγουμε σε μια ταινία, η οποία ναι μεν πάει να δώσει μια φρέσκια ιδέα, αλλά εν τέλει απογοητεύει τους θεατές του είδους.

H ταινία δεν έχει κακές ιδέες, απλά η διαχείριση τους είναι προβληματική διότι εκεί που περιμένεις είτε κορύφωση, είτε κάποιες επεξηγήσεις, το Giver αποτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό να δώσει λύσεις και κάτι το καινοτόμο στο είδος, ενώ συν τοις άλλοις η έξυπνη χρωματική αλλαγή (ανάλογα με τα συναισθήματα) μετά από ένα σημείο και κουράζει και δεν προσφέρει και κάτι παραπάνω.

Για να συνοψίσουμε, το Giver είχε πολλές δυνατότητες για κάτι ξεχωριστό στον τομέα της φαντασίας, καθώς το πρωτότυπο του σενάριο από ένα σημείο και μετά εξαντλείται στα χολιγουντιανά κλισέ και στην άνευρη σκηνοθετική και σεναριακή προσέγγιση, με αποτέλεσμα να έχουμε μια ταινία που την βλέπεις ευχάριστα μέχρι ένα σημείο, αλλά από κει και πέρα παθαίνεις ότι και ο πρωταγωνιστής της, δηλαδή δεν έχεις κάποια συναισθήματα να σου προκύψουν από την όλη διαδικασία.


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.