Philomena – Κριτική ταινίας

0
664

 ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3,5 / 5

     Διάρκεια: 98′
     Πρωταγωνιστούν: Judi Dench, Steve Coogan, κ.α.

     Η Philomena Lee ήταν έφηβη όταν έμεινε έγκυος στην Ιρλανδία του 1952. Θεωρήθηκε «έκπτωτη» και έζησε σε μοναστήρι, όπου της στέρησαν το παιδί της, όταν ήταν ακόμα νήπιο για να το στείλουν σε παρένθετη οικογένεια στην Αμερική. Η ταινία παρακολουθεί την περιπέτεια και τις αναπάντεχες στιγμές που της επιφυλάσσει η αναζήτηση του γιου της για πενήντα ολόκληρα χρόνια.

Είναι εντυπωσιακό το πως μερικές ταινίες από εκεί που δεν το περιμένεις καταλήγουν να σε αφήσουν άφωνο με την εξέλιξη τους. Η καινούργια ταινία του Steven Frears (The Hours, The Queen), που είχε αποστασιοποιηθεί κάπως από το είδος του τα τελευταία χρόνια, αποτελεί ένα πολύ δυνατό κοινωνικό μήνυμα ενάντια στην κοινωνική καταπίεση, το κοινωνικό φαίνεσθαι και κυρίως για τα δεινά της θρησκείας.

       Τεράστιο πλεονέκτημα του Frears είναι το γεγονός ότι αποφεύγει να φτιάξει ένα δακρύβρεχτο μελό, κάτι για το οποίο η ταινία προσφερόταν με μεγάλη άνεση. Αντίθετα όμως ο έμπειρος Βρετανός σκηνοθέτης προσθέτει πολλά στοιχεία που διαφοροποιούν την ταινία από τα υπόλοιπα δράματα. Με μερικές πανέξυπνες πινελιές χιούμορ, αρκετές όμορφες εικόνες, αλλά και δυνατές σκηνές με μια για ακόμα μια φορά εκπληκτική Judi Dench, ο Frears αποδεικνύει το γιατί ανήκει στην elite των μεγάλων σκηνοθετών. Σε 98 λεπτά (μοναδικό αρνητικό στοιχείο της ταινίας, διότι πιστεύω ότι μπορούσε να ήταν κάπως μεγαλύτερη και αυτό γίνεται αισθητό κάπως στο φινάλε), ο Frears φτιάχνει ένα γλυκόπικρο οδοιπορικό, που έχει απροσδόκητες προεκτάσεις, θέτοντας πολύ ενδιαφέροντα και σημαντικά θέματα μπαίνοντας σε “λημέρια” που άλλοι θα κώλωναν. Σε όλη την διάρκεια, η ταινία έχει αμείωτο ενδιαφέρον και κρατάει τον θεατή καρφωμένο στην καρέκλα του για πολλούς λόγους. Πέρα από την στρωτή εξέλιξη χωρίς φανφάρες και τα συνηθισμένα κλισέ που βλέπουμε σε αντίστοιχες παραγωγές, το πρωταγωνιστικό δίδυμο είναι εξαιρετικό. Ο Coogan είναι ετοιμόλογος, κυνικός ώρες-ώρες, έχει τις γνώριμες αστείες του στιγμές και μερικές ωραίες στιγμές με την Dench. Για την σπουδαία Βρετανίδα ηθοποιό, τι να πρωτοπούμε. Στο πολύ ρελαντί καταφέρνει για μια ακόμα φορά να είναι καθηλωτική και να σε κάνει να μένεις με ανοιχτό το στόμα με τις ατελείωτες υποκριτικές της ικανότητες. 

       Το Philomena είναι από εκείνες τις ταινίες, που σε κάνουν να λατρεύεις το σινεμά και την απλότητα του. Δεν θέλω να επεκταθώ στην θεματολογία της, διότι η ταινία διαθέτει κάποιες ανατροπές (για όσους δεν γνωρίζουν την πραγματική ιστορία), που συνθέτουν μια ταινία που σου κρατάει το ενδιαφέρον. Μοναδική μου ένσταση είναι ότι ίσως 2-3 πραγματάκια να μπορούσαν να αναλυθούν λίγο περισσότερο, ωστόσο είναι ψεγάδι μπροστά στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία που αφηγείται ο Frears και φτιάχνει μια ωραία δομημένη ταινία που σε καθηλώνει από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο της λεπτό. Αναμφίβολα, μια από τις πιο στιβαρές ταινίες της χρονιάς, που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.