Πέθανε ο άνθρωπος του οποίου η ιστορία ενέπνευσε την ταινία Οι Άθικτοι

0
2159
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 2 Average: 3]

Υ Philippe Pozzo di Borgo έφυγε από την ζωή σε ηλικία 72 ετών, όπως ανέφερε σε ανάρτηση του ο ηθοποιός Omar Sy. Ήταν ο άνθρωπος του οποίου η ιστορία ενέπνευσε την ταινία Οι Άθικτοι, που έκανε τεράστια επιτυχία.

Γεννήθηκε σε μια παλιά, αριστοκρατική οικογένεια της Γαλλίας με «ένα χρυσό κουτάλι στο στόμα», όπως ο ίδιος έχει περιγράψει στην αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε το 2001. Γιος κόμη, μεγάλωσε σε κάστρα και επαύλεις, απολαμβάνοντας μια πλουσιοπάροχη ζωή, για να αναλάβει αργότερα διευθυντής του οίκου παραγωγής σαμπάνιας «Pommery». Όλα αυτά μέχρι το ατύχημα με αλεξίπτωτο πλαγιάς το 1993, που τον καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Στην ηλικία των 42 ετών, ο σοβαρός τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη, θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του. Ο ίδιος θα παραδεχτεί αργότερα πως το ατύχημα προκλήθηκε επειδή ο ίδιος δεν πρόσεχε αρκετά. Μετά το ατύχημα, αναγκάστηκε να κλείσει τη θυγατρική της επιχείρησής του στην Ελβετία και να απολύσει πολλούς υπαλλήλους. Τρία χρόνια αργότερα, έχασε τη σύζυγό του Béatrice από καρκίνο. Το μόνο που παρέμενε ίδιο με πριν ήταν η τεράστια περιουσία του. Ο Pozzo di Borgo βυθίστηκε στην κατάθλιψη. Αποπειράθηκε μάλιστα να δώσει τέλος και στη ζωή του, τυλίγοντας τον σωλήνα του οξυγόνου γύρω από τον λαιμό του.

Η γνωριμία που άλλαξε τη ζωή του

Ήταν τη στιγμή εκείνη που έκανε την εμφάνισή του στη ζωή του ο Abdel Sellou, ένας πρώην κατάδικος από την Αλγερία, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στη Γαλλία. Ο μόνος λόγο που απάντησε στην αγγελία του Pozzo di Borgo, με την οποία αναζητούσε βοηθό-νοσηλευτή, ήταν επειδή ήθελε να συνεχίσει να λαμβάνει το βοήθημα που έπαιρνε από το κράτος. Ο Sellou, στην ηλικία των 20 ετών τότε, είχε μόλις αποφυλακιστεί και ζούσε στα υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού.

Ήταν ένας κοντός άντρας με τετράγωνο πρόσωπο, «ανυπόφορος, ματαιόδοξος και αλαζόνας», θυμάται ο Pozzo di Borgo για τις αρχικές του εντυπώσεις. Ωστόσο, όπως λέει, εντόπισε κάτι στον Abdel, που οι άλλοι δεν μπορούσαν να δουν: τη γλυκιά τρέλα του. «Δεν με λυπόταν, ήταν ασεβής, αναιδής και είχε μια εξωφρενική αίσθηση του χιούμορ. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι απολάμβανα τη ζωή και πάλι».

Αλλά και ο Sellou έγινε καλύτερος άνθρωπος από αυτή τη φιλία. «Ασχολούμουν υπερβολικά με τον εαυτό μου. Ήμουν ένας μοναχικός λύκος, εγωιστής». Η φιλία με τον νέο του εργοδότη άλλαξε τα πάντα, ομολογεί. «Συνήθιζα να μπαίνω σε σπίτια σαν του Pozzo di Borgo από το παράθυρο και όχι από την πόρτα», λέει χαμογελώντας και προσθέτει: «Μέχρι τότε δεν είχα ακούσει ποτέ για κάποιον βοσκό που αφήνει τον λύκο στο κοπάδι του».

Πριν προσλάβει τον Abdel, ο Pozzo di Borgo είχε δει περίπου 90 άτομα για τη θέση του βοηθού του. Μόλις όμως τον γνώρισε, κατάλαβε πως πρόκειται για το πρόσωπο που ήθελε στο πλευρό του. «Αυτός είναι ο τύπος που χρειάζομαι. Δεν δίνω δεκάρα για το γεγονός ότι μόλις βγήκε από τη φυλακή. Τον χρειαζόμουν. Και έγινε φίλος στη συνέχεια», εξηγεί.

Πέρα από την κοινή αίσθηση του χιούμορ, ζούσαν και οι δύο στο περιθώριο της κοινωνίας: ένας τετραπληγικός και ένας εγκληματίας. Αυτό, λέει, εξηγεί γιατί καταλήξαμε να εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλον, εμπλουτίζοντας ο ένας τη ζωή του άλλου και γεφυρώνοντας τη φυλετική και ταξική διαφορά.

Παρακάτω θα μπορέσετε να διαβάσετε 20 εξαιρετικές ατάκες από την ταινία Άθικτοιοι οποίες πραγματικά μπορούν να σταθούν και να βοηθήσουν πολύ κόσμο στην ζωή του.

Ο πόνος μερικές φορές φεύγει, αλλά οι σκέψεις είναι ακόμη εκεί.’

‘Δεν είναι μουσική εάν δεν μπορείς να την χορέψεις’

‘Δεν έχει σημασία ποιος είσαι εξωτερικά, το σημαντικό είναι ποιος είσαι από μέσα.’

‘Πες μου, Driss, γιατί νομίζεις οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την τέχνη;’ ‘Δεν ξέρω, είναι δουλειά;’ ‘Όχι. Είναι γιατί,  είναι το μόνο πράγμα που αφήνει κανείς πίσω όταν φεύγει.’

‘Πρόσεχε. Ξέρεις οι άνδρες από τα προάστια δεν δείχνουν έλεος.’ ‘Αυτό θέλω. Κανένα έλεος.’

‘Σου αρέσουν οι πίνακες;’ ‘Ναι. Λατρεύω τον Ραφαέλ.’ ‘Εγώ προτιμώ άλλα χελωνιντζάκια.’

‘Είμαι σαν κατεψυγμένη μπριζόλα πάνω σε καυτή λαμαρίνα: Δε αισθάνομαι τίποτα, αλλά ακόμη είναι ανυπόφορο.’

‘Ίσως είμαι αφελής αλλά ακόμη ελπίζω να έχω κάτι περισσότερο από τον λογαριασμό μου στην τράπεζα.’

‘Μην περιμένεις τα πράγματα να γίνουν καλύτερα, ευκολότερα, απλούστερα. Η ζωή θα είναι πάντα περίπλοκη. Μάθε να είσαι ευτυχισμένος στο παρόν. Διαφορετικά, θα σου τελειώσει ο χρόνος.’

‘Η αληθινή μου αναπηρία δεν είναι ότι είμαι σε ένα καροτσάκι. Είναι που δεν μπορώ να είμαι μαζί της.’

‘Έχεις συστάσεις;’ ‘Συστάσεις; Ναι.’ ‘Λοιπόν, είμαστε όλο αυτιά.’ ‘Kούλ εντ δε Γκανγκ, Έρθ, Γουίντ εντ Φάιαρ. Αυτές είναι καλές συστάσεις,δεν είναι;’

‘Εσύ; Γνωρίζεις Σοπέν,Σούμπερτ,Μπερλιόζ;’ ‘Με ρωτάς εμένα αν γνωρίζω Μπερλιόζ; Θα εκπλησσόμουν εάν γνώριζες ΕΣΥ τίποτα για τον Μπερλιόζ.’ ‘Είμαι ειδικός, ωστόσο.’ ‘Αλήθεια; Ποιον γνωρίζεις εκεί; Ποιο κτίριο είναι;’ ‘Τι εννοείς  ποιο κτίριο; Ο Μπερλιόζ ήταν διάσημος συνθέτης πριν το κτίριο που μένεις ονομαστεί έτσι.’

‘Τι είναι αυτό;’ ‘Βιβάλντι, οι Τέσσερεις Εποχές.’ ‘Δεν είναι Τομ και Τζέρι;’

‘53 κιλά.’ ‘53 κιλά; Πολύ καλά, εκτός και αν είναι ένα μέτρο ψηλή.’

‘Έχει πρόβλημα. Μεγάλο.’ ‘Σώπασε.’ ‘Αυτός είναι ένα δένδρο…Ένα δένδρο που τραγουδά. Στα Γερμανικά;’ ‘Σώπασε.’ ‘Σταμάτα να μου λες να σωπάσω!Είναι στα Γερμανικά. Λες και δεν έφταναν τα άλλα. Είσαι τρελός. Ωχ, θεέ μου, πόσο διαρκεί;’ ‘Τέσσερις ώρες.’ ‘Κατάρα.’

‘Βγάλε την ρόμπα. Είναι σαν τρελοκομείο εδώ μέσα.’

‘Είναι πνευματικό. Συναισθηματικό.  Για μένα προηγείται της φυσικής σχέσης.’ ‘Πνευματικό, εντάξει, αλλά εάν μοιάζει με σκύλο; Θα έκανες μια πνευματική σχέση με έναν σκύλο.’

‘Λοιπόν Φιλίπ, δεν θα μείνω για μεσημεριανό.’ ‘Γιατί;’ ‘Δεν σε αφήνω μόνο. Τυχαίνει να έχεις ραντεβού.’ ΄Ραντεβού;Τι εννοείς;’ ‘Μην ταράζεσαι. Όλα θα πάνε  καλά. Μόνο, αυτήν τη φορά δεν μπορείς να ξεφύγεις.’

‘Μην εγκαταλείπεις.  Ποτέ μην εγκαταλείπεις μέχρι η μάχη να τελειώσει.’

Η υπόθεση για την ταινία είναι η εξής: O Φιλίπ, ένας πλούσιος αριστοκράτης, ο οποίος έχοντας μείνει καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι μετά από ένα ατύχημα με αλεξίπτωτο, επιλέγει για βοηθό του στην καθημερινότητα, τον Ντρίς, τον πιο απρόσμενο υποψήφιο, έναν πρόσφατα αποφυλακισμένο μαύρο νεαρό, από τις φτωχές συνοικίες στα προάστια του Παρισιού.

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.