Κριτική για το Ultimate Director’s Cut της ταινίας Rocky IV

0
1304
Βαθμολόγησε το άρθρο

“Without Some Challenge, Without Some War To Fight, Then The Warrior May As Well Be Dead.” – Apollo

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Κλεισμένος κατά τη διάρκεια της πανδημίας χωρίς να κάνει τίποτα άλλο, καθώς τα γυρίσματα της ταινίας The Samartian αναγκάστηκαν να σταματήσουν, ο Sylvester Stallone , έχοντας ακόμα “stuff in the basement” ξεκίνησε τη δημιουργία μιας νέας εκδοχής της πιο δημοφιλής και οικονομικά επιτυχημένης ταινίας στο franchise του Rocky.

Το Rocky IV: Rocky vs. DragoThe Ultimate Directors Cut , όπως και τελικά ονομάστηκε , με την αφαίρεση πλάνων διάρκειας 40 λεπτών και την πρόσθεση νέων “αξίας” 42 λεπτών ( τα οποία είχαν μείνει στο “πάτωμα” του δωματίου του μοντάζ ), τούτο το νεο cut αλλάζει την “εικόνα” του φίλμ , δημιουργώντας μια ταινία με επίκεντρο τούς χαρακτήρες και το συναίσθημα , συστατικά με τα οποία ξεκίνησε το κινηματογραφικό του ταξίδι , ο Rocky Balboa το 1976 . Μια ματιά από έναν σκηνοθέτη που κοιτάζει πλέον τη δουλειά του , με πιο ώριμα μάτια. Το αν είναι “καλύτερο” ή όχι, αυτό είναι κάτι που μόνο οι θεατές/φαν μπορούν να απαντήσουν. Και μπορεί (για μερικούς) να μην αλλάξει τη γνώμη τους για την ταινία, σίγουρα όμως πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα νέα άποψη, για μια ταινία φερέφωνο της ποπ κουλτούρας των ’80s.

Η ιστορία του Rocky IV είναι γνωστή , επομένως δεν υπάρχει λόγος να πούμε κάτι παραπάνω. Δεν υπάρχει τίποτα ουσιαστικά διαφορετικό στο Rocky IV: Rocky vs Drago The Ultimate Directors Cut που να αλλάζει οτιδήποτε στην πλοκή ή την ιστορία. Οι μεγαλύτερες διαφορές που θα βιώσουν οι φαν είναι η ουσιατική αλλαγή στον τόνο, τον ρυθμό και την πιο ώριμη συναισθηματικά αντίληψη του υλικού. Και αυτό ο Sly μας το σερβίρει με το “καλημέρα” , καθώς η ταινία δεν ανοίγει πλέον με τον διάσημο “τρίτο αγώνα” του Rocky και του Apollo , αλλά με μια συνοπτική και πιο δραματική ανακεφαλαίωση των γεγονότων του Rocky III , δείγμα του οτι η ταινία θέλει -και- εστιάζει σε μεγάλο βαθμό στον Apollo. Με ενα περίεργο vibe που μου έδωσε, μάλιστα, η εισαγωγή μοιάζει – τώρα – σαν το III και το IV, να γυρίστηκαν back to back.

Το “focus” στον Apollo θα συνεχιστεί , καθώς η ταινία – πλέον – ξεκινά με αυτόν και την ανάγκη του να επιστρέψει στο ρίνγκ για να “πολεμήσει” τον γενετικά τέλειο Ρώσο , Drago. Στην πραγματικότητα , στο πρώτο μισάωρο αυτού του νέου Director’s Cut , ο Rocky είναι στην πραγματικότητα ένας δευτερεύων χαρακτήρας στη δική του ταινία. Ένας μικρός φόρος τιμής , απο τον Sly , θα μπορούσαμε να πούμε , καθώς η κίνηση αυτή δένει με τις δηλώσεις που είχε κάνει , λέγοντας οτι έχει μετανιώσει που σκότωσε τον Apollo . Βέβαια ΑΝ δεν γινόταν αυτό … δεν θα είχαμε Rocky IV , αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Τα γεγονότα τρέχουν , σκηνές κόβονται εντελώς (ναι, ναι το ρομπότ έφυγε) , κερδίζοντας με αυτό τον τρόπο η ταινία , μια ιστορία που βασίζεται περισσότερο στους χαρακτήρες. Ναι , ναι ακόμα και του Drago , ο οποίος με 2-3 ατάκες και αλλαγές στίς γωνίες λήψεων , φαίνεται τώρα ( απ’ οτι στην OG ταινία ) πιο πολύ απο ποτέ η εργαλειοποίησή του , πρός όφελος φυσικά της ρώσικης προπαγάνδας , ενω παράλληλα ο Stallone , με έναν περιέργο τρόπο μας κάνει να καταλάβουμε – τώρα – τα κίνητρα του Drago στο Creed II.

Οι αλλάγες που έχει κάνει ο Stallone , κάνουν πλέον την ταινία πιο “διακριτική”. Μην ξεχνάμε οτι το Rocky IV γυρίστηκε το 1985 , μοιάζoντας σαν μια χρονοκάψουλα που διατηρεί τέλεια κάθε πτυχή της αμερικανικής υπερβολής της δεκαετίας του ’80 και της πολιτικής της , με το δεύτερο να έχει “εισβάλει” – και – στα στούντιο του Hollywood , ως ο επονομαζόμενος “Κινηματογράφος του Reagan” . Τρανό παράδειγμα και διαβολική σύμπτωση η ταινία ( πάλι του 1985 ) Rambo II ( και πάλι του Sylvester Stallone ) , στήν οποία πήραν έναν εξαιρετικά αντι-πολεμικό χαρακτήρα , κάνοντάς τον πολεμική μηχανή , ενάντια – που αλλού φυσικά ; – στούς Ρώσους.

Το Rocky IV όμως του 2021 “ παίζει “ ενάντια σε αυτό το “ καθεστώς ” , για να γίνει λίγο πιο διαχρονικό , καθώς το “ ριφίνισμα ” που κάνει ο Stallone στα πλάνα του , ανατρέπει μέρος της τζινγκοϊστικής ρητορικής της εποχής. Το απλοποιημένο opening με τον νεο τίτλο της ταινίας , μάλιστα , χωρίς τα γάντια του μποξ Αμερικής και Ρωσίας να εκρήγνυνται , θέτει τις βάσεις για αυτήν την πιο “σοβαρή” εμφάνιση του φίλμ. Τώρα αν αυτό είναι όφελος ή όχι… είπαμε. Κριτής ο θεατής/φαν.

Ο Stallone θέλει να δημιουργήσει ένα πιο ουσιαστικό Rocky IV και τα καταφέρνει ως ένα βαθμό , την στιγμή μάλιστα που το αρχικό theatrical cut βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε ενα ξέφρενο μοντάζ ώστε να δώσει γκάζι στον ρυθμό , αλλά που στήν πορεία του , το μόνο που κατάφερε ήταν να αφαιρέσει μεγάλο μέρος του διαλόγου , αφήνοντας το cast σε δεύτερη μοίρα , να ανταλάσουν απλές ματιές και μερικές συναισθηματικές αντιδράσεις. Τώρα , όμως , τούτοι οι χαρακτήρες μπορούν πραγματικά να δείξουν την συναισθηματική τους φόρτιση , πράγμα που μας δείχνει ότι εκείνη την εποχή ο σεναριογράφος Stallone είχε μια πολύ διαφορετική ιδέα για το τι θα μπορούσε να ήταν η ταινία , έναντι του Stallone , του αστέρα της μεγάλης οθόνης , αλλά και του σκηνοθέτη. Και μιλάμε για ενα υλικό 36 χρόνων έτσι; . Παρ’ολη όμως την τεράστια χρονική απόσταση , αυτό είναι το μοντάζ ενός μεγαλύτερου και “σοφότερου” σκηνοθέτη , με σχεδόν τα διπλάσια χρόνια από τον νεότερο και πιο ανυπόμονο σκηνοθέτη που έκανε αρχικά την ταινία.

Η πλειοψηφία των Director’s Cuts ήταν πάντα μια παγίδα. Μερικές φορές , μερικές αλλαγές – μικρές ή μεγάλες – είναι το μόνο που χρειάζονται για να δημιουργηθεί μια καλύτερη ταινία. Υπάρχει όμως και η πίσω όψη του νομίσματος , όπου οι ίδιες , αυτές , αλλαγές μπορεί στην πραγματικότητα να καταστρέψουν την ταινία , και να κάνουν ένα “Director’s Cut” να μοιάζει σχεδόν άσκοπο. Το cut του Rocky IV βρίσκεται κάπου στήν μέση. Αν και ο καθένας θα μπορούσε να πει οτι δεν χρειαζόμασταν ένα Director’s Cut του Rocky IV – δεν κρύβουμε την χαρά μας οτι τελικά έχουμε ενα. Και στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι τώρα κάθομαι και σκαλίζω μερικές γραμμές για τα πλεονεκτήματα του , είναι το πραγματικό όφελος. Οι κριτικοί έθαψαν την ταινία όταν πρωτοκυκλοφόρησε στους κινηματογράφους, αλλά ο κόσμος την λάτρεψε ( τουλάχιστον οι πιο πολλοί ) . Ήταν μια ταινία που είτε αγαπούσες είτε μισούσες. Τώρα γίνεται κάτι λίγο διαφορετικό και ίσως κάτι λίγο πιο ουσιαστικό.

Με νέα πλάνα σχεδόν 42 λεπτών , το Rocky IV: Rocky vs Drago – The Ultimate Director’s Cut είναι μια διαφορετική εκδοχή της ίδιας ταινίας. Παρά την δουλειά που έριξε ο Sly , το Rocky IV παραμένει το ίδιο , στο 70% της ταινίας . Οι πιο δραματικές αλλαγές συμβαίνουν νωρίς και οι περισσότεροι φαν , που είναι και πιο εξοικειωμένοι με την ταινία , θα παρατηρήσουν αμέσως αυτές τις διαφορές. Μπορεί να είναι … και … λίγο περίεργο στην αρχή. Αλλά από τη στιγμή που ο Apollo μπαίνει στο ρίνγκ στο Las Vegas , το νεο Rocky έχει βρει τον ρυθμό του , με τις αλλαγές να δίνουν πάσα στον νέο δραματικό τόνο , ο οποίος γίνεται πιο αισθητός , ενω οι σκηνές των αγώνων , είναι και δείχνουν πολύ πιο καλογυρισμένες και με μεγαλύτερη ένταση. Όσον αφορά , μάλιστα , την  συναισθηματικά συνεκτική εμπειρία ολόκληρου του franchise , το Rocky IV “παίζει” στα ίσα και είναι πλέον πιο ευθυγραμμισμένο με τον τόνο και τον ρυθμό των Rocky , Rocky II , Rocky III και Rocky Balboa. Όπως πάντα, το Rocky V είναι καλύτερα να το ξεχάσουμε.

Ο Sly τσεκάρει με επιτυχία άλλο ενα κουτάκι. Αυτό του τεχνικού μέρους. Και εδω υπάρχουν αλλαγές , πάντα πρός το καλύτερο . Το πρώτο που παρατηρούμε είναι η αλλαγή του aspect ratio , το οποίο απο το 1:85 της “παλιάς” ταινίας έχει γυρίσει πλέον σε 2.35:1 γεμίζοντας έτσι την εικόνα . Μια εικόνα , η οποία φρόντισε ο Stallone ( γνωστό tech junkie ) , να φτάσει στήν οθόνη μας – το είδαμε σε 4K HDR μέσω της Amazon Prime – στην καλύτερη ποιότητα . Μάλιστα μετά απο ενα μικρό ψάξιμο , έμαθα οτι ο Stallone , οτι χρήση εναλλακτικών λήψεων και γωνιών έκανε , δεν τις άφησε στήν τύχη τους ( λόγω της παλαιότητας του υλικού ) , αλλά σκάναρε ολο το υλικό – μαζί και τις έξτρα σκηνές – σε 4K , φτιάχνοντας ενα ολοκαίνουριο ψηφιακό master σε native 4K. Μαζί με το color correction & το color grading , το αποτέλεσμα είναι απλά συγκλονιστικό . Τόσο , που ορισμένες φορές ξεχνάς οτι βλέπεις ταινία 36 χρόνων , χάνοντας έτσι – έστω και ελάχιστα – το φίλμ την eightίλα του δείχνοντας πολύ σύγχρονο ( ειδικά στούς αγώνες ) . Τέλος , εξαιρετική δουλεία έχει γίνει και στο sound design , καθώς πλέον οι μπουνιές των πρωταγωνιστών δεν ακούγονται σαν κανονιές , αλλά πολύ πιο ρεαλιστικές και μερικές φορές φυσικές.

Η ετυμηγορία : Προσωπικά έχω κολλήσει ως προς το αν θα ονομάσω τούτο το cut ή όχι , καλύτερο. Ίσως το μια πολύ καλή και διαφορετική ταινία , να μοιάζει με την πιο κατάλληλη περιγραφή. Και μπορεί το Rocky IV να ήταν η δεύτερη ταινία Rocky που είδα ως 14 χρονών πιτσιρικάς ( είχε προηγηθεί φυσικά το Rocky III ) όταν έκανε πρεμιέρα στόν κινηματογράφο , η συγκεκριμένη ταινία , όμως , κατέχει μια ειδική θέση στήν καρδιά μου. Βέβαια ως τεράστιος φαν , δεν είμαι τυφλός ως πρός τα ελαττώματα του. Αλλά συνεχίζω και λατρεύω την ταινία … παρά αυτά τα ελαττώματα. Ναι . Το Rocky IV: Rocky vs Drago – The Ultimate Director’s Cut , είναι μια “ νεα “ ταινία , με πιο δραματικό τόνο και λεπτότητα , καθώς ο Stallone δεν γεμίζει τον φιλμικό χρόνο της ταινίας , απλώς με μερικές επιπλέον σκηνές “μάχης” , αλλά μετατρέπει το Rocky IV σε μια συναρπαστική μελέτη χαρακτήρων , αλλά με την ίδια “καρδιά” που είχε και τότε.

Και μπορεί , στο τέλος , αυτό το “πείραμα επανεξέτασης” απο τον Stallone  να μην οδηγεί σε ένα τρελά διαφορετικό Rocky IV , απλά όμως και λιτά , οδηγεί σε ένα πιο οικείο φίλμ με μια ανανεωμένη αίσθηση οικογενειακών και φιλικών δεσμών.

Υ.Γ: Το κείμενο γράφτηκε συνοδεία της παρακάτω μουσικής υπόκρουσης:

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.