Kριτική για την ταινία Those Who Wish Me Dead

0
588
Βαθμολόγησε το άρθρο

Γνωστή πλέον η αξία στο χρηματιστήριο της Tinseltown του Taylor Sheridan , ο οποίος μπορεί να ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός , η “καυτή” του πένα , όμως , είναι αυτή που τον έκανε ευρέως γνωστό , με τα σενάρια του Sicario και του Hell Or High Water, ακόμη και της εκπληκτικής σειράς Yellowstone, μεταξυ άλλων, ενω με το Wind River του 2017 ανέβηκε στα μάτια μας και ως σκηνοθέτης.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Απο την άλλη, έχουμε την Angelina Jolie, η οποία απο το 2014 και μετά έχει “ανεβάσει” στροφές (με αυστηρή επιλογή στούς ρόλους της) , σε μια ταινία που της ταιράζει γάντι .
Σε ολα τα παραπάνω βάζουμε και το γεγονός, οτι η ταινία ήρθε – σχεδόν – ουρανοκατέβατη, χωρίς τα πολλά trailer και ολα αυτά που συνοδεύουν μια τέτοια παραγωγή.
Τρείς λόγοι που κάνουν το Those Who Wish Me Dead, τουλάχιστον , πολυαναμενόμενο .

Τελικά, όμως, όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά;

Δυο λογάκια για την υπόθεση… όμως πρώτα: Η Χάνα (Anjelina Jolie), μία αλεξιπτωτίστρια δασοπυροσβέστρια, προσπαθεί να ξεπεράσει τις τρεις ζωές που δεν κατάφερε να σώσει από τη φωτιά και βρίσκει παρηγοριά στον πόνο που η ίδια προκαλεί στον εαυτό της. Όταν, όμως, εμφανίζεται ξαφνικά ο Κόλιν (Finn Little), ένας νευρικός έφηβος μέσα στα αίματα, πρέπει να διασχίσει μαζί του χιλιόμετρα στο πυκνό δάσος. Αντιμέτωποι με φονικές καταιγίδες, που τρομάζουν ακόμα και την εκπαιδευμένη Χάνα, δεν έχουν ιδέα τι άλλο τους περιμένει: δύο αδίστακτοι εκτελεστές στα ίχνη του Κόνορ και μία ανελέητη πυρκαγιά που θα τους βρει κατά μέτωπο. Καθώς βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα στα δύο δεινά, πώς θα μπορέσει η Χάνα να σώσει τον Κόνορ και τον ίδιο της τον εαυτό; .

Τα καλά νέα της ημέρας: Ο Sheridan τείνει να γίνει (και) ένας πολύ καλός σκηνοθέτης , καθώς εκτός απο ταινίες με έντονο προβληματισμό (Wind River , Hell or High Water) , μπαίνει στα χωράφια του σινεμά διαφυγής, είδος που πρεσβεύουν ταινίες , όπως τούτη . Αγνή περιπέτεια/θρίλερ παλαιάς κοπής, με αγωνία , κατάστασεις η ζωη μου ο θανατός σου , ο ήρωας (στην περιπτωσή μας ηρωίδα) που παλεύει με τους δαίμονές του (μια φωτιά που πήγαν ολα λάθος) και ψάχνει την λύτρωση, την καλή πράξη που θα την βγάλει απο τούτο το τρυπάκι .

Τίποτε όμως απο τα παραπάνω δεν ισχύουν, καθώς ο Sheridan – ο οποίος μετά το μετριότατο σενάριο του Without Remorse της Amazon – προσθέτει εδω και μια παντελώς αδιάφορη σκηνοθεσία, πάλι ενα μετριότατο σενάριο (το οποίο βασίζεται στο βιβλίο του Michael Koryta), δραματουργία μηδέν και καμία, μα καμία προσπάθεια πρωτοτυπίας σε μια υπόθεση που από μόνη της είναι κενή και μπάζει από παντού.

Χαρακτήρες και υπόθεση μας δίνονται με έναν εντελώς σχηματικό τρόπο , με τους καλούς και κακούς να έχουν πάρει τις θέσεις τους με το καλημέρα και την ταινία να έχει μπεί στόν αυτόματο απο νωρίς, καθώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερες εκπλήξεις . Το μεγαλύτερο όμως fail του σεναρίου είναι ο λόγος που ΔΕΝ μαθαίνουμε γιατί γίνονται ολα αυτά (ο λόγος που κυνηγούν τον πατέρα του πιτσιρικά, ποιά οργάνωση/υπηρεσία, τι μυστικά κουβαλούσε κλπ, κλπ), που βλέπουμε να διαδραματίζονται στήν μεγάλη οθόνη. Μια ταινία απογυμνωμένη δηλαδή από κάθε κίνητρο και χωρίς βασικό κορμό. Μια ταινία που δείχνει (οσο περνά η ώρα), οτι ανήκει σε μια άλλη δεκαετία… αυτή των ‘90s.

Γιατί… ναι όντως έχει εναν αέρα ’90s, αλλά στήν κατηγορία ταινιών που ερχόντουσαν στο βίντεο κλάμπ (δεν μιλάμε καν για σινεμά) , με την σούπερ-ντούπερ ταινία στην κορυφή και απο κάτω 2-3 αδιάφορες, αλλά με ηθοποιούς-κράχτες. Μάλιστα, για του λόγου το αληθές, υπάρχει ενα φίλμ που λέγεται Firestorm του 1998. B-movie θα μου πείς, αλλά τουλάχιστον τίμιο (και με πολυ καλύτερα εφέ), που σου δίνει αυτά που υπόσχεται.

Στο δια ταύτα, η προσπάθεια του Sheridan είναι οπωσδήποτε φιλότιμη αλλά το αποτέλεσμα δεν τον δικαιώνει, με μια υπόθεση γεμάτη κλισέ και αδιαφορία , μια Jolie (μεγάλο hype για την ταινία) η οποία περιφέρεται στήν φύση λέγοντας με το ζόρι 20 κουβέντες , 2 κακούς καρικατούρες, δεύτεροι ρόλοι (εκτός απο τον μικρό της ιστορίας , για τον οποίον πραγματικά νοιάζεσαι) οι οποίοι μόνο αδιαφορία και πολύ “γέλιο” προσθέτουν, εφε απο τον πάτο του ντουλαπιού, ενω το soundtrack του Brian Tyler, είναι φανταστικό, αλλά είναι σαφές οτι ανήκει σε μια άλλη… καλύτερη… ταινία.

Τελικά (θα μου πείς) αξίζει να δει κανείς το Those Who Wish Me Dead; Η απάντηση εξαρτάται από το τι προσδοκά ο καθένας από αυτό. Αν θες ενα VHS 100 λεπτών … αυτή είναι η ταινία σου. Για μένα, και με τέτοιας ποιότητας συντελεστές, περίμενα μια ταινία“ φωτιά“, αλλά το μόνο που καταφέρνει το Those Who Wish Me Dead, είναι να βγάζει …. “ σπίθες ” .

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★✬☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Angelina Jolie
  • Nicholas Hoult
  • Jon Bernthal

Those Who Wish Me Dead Trailer

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.