Κριτική για την ταινία Thor: Love and Thunder

0
1499
Βαθμολόγησε το άρθρο

Mε τις ταινίες της Marvel, τα μοτό: Ποτέ μην πειράζεις κάτι που δουλεύεικαι “Bigger (and wilder) is better”, κοντεύουν να γίνουν θεσμός. Όλοι οι ηρωές της ξεκινούν με ενα καλοστημένο origin story, με το δεύτερο μέρος να στήνει την σκακιέρα και το τρίτο μέρος απαλαγμένο πλέον απο περιορισμούς να γίνεται η πιο απερίσκεπτη και διασκεδαστική περιπέτεια, προσδίδοντας όμως την απαραίτητη λεπτομέρεια και βάθος. Έτσι έγινε με το Civil War, το οποίο και έγινε σημείο αναφοράς του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, έτσι έγινε και με το Iron Man 3 του Shane Black, στο οποίο η Marvel βρήκε την πιο προσωπική και ανατρεπτική ιστορία του αλλαζονικού playboy. Ακόμα και έτσι όμως τίποτα δεν μπορούσε να μας προετοιμάσει, κάπου 5 χρόνια πρίν, για τον “Thor, τον Τρίτο” του Taika Waititi. Και φυσικά ούτε και τώρα, καθώς η Marvel με το 4ο κεφάλαιο του Thor (ο μοναδικός απο τους αρχικούς Avengers με τέσσερις περιπέτειες στο παλμαρέ του), αποδεικνύει οτι η τρέλα δεν πάει στα βουνά, αλλά κατοικεί μέσα στην φαντασία του μυαλού του θεόμουρλου Waititi (μαζί με δυο κατσίκες, που το “βέλασμα” τους, το θέλω άνετα για ring tone στο κινητό μου). Με εντελώς σπασμένα τα δημιουργικά δεσμά – απο πλευράς Feige – o Waititi επιστρέφει με την δεν νομίζω να υπάρξει πιο “τρελή” ταινία (εκτός και αν την κάνει ο ίδιος) του MCU … παραγωγής 2022, αλλά με αισθητική, comic ελαφρότητα και πολύ Guns N’ Roses, ολα αυτά βγαλμένα απο τα βάθη των cult ταινιών της δεκαετείας του 80.

 

Η πιο ανορθόδοξη πρόσληψη, για ταινία της Marvel (μέχρι σήμερα), του σκηνοθέτη των εξαιρετικών What We Do In The Shadows και Hunt For The Wilderpeople, δεν παραδίδει (ξανά για καλή μας τύχη) μια ακόμα τυπική ταινία με σούπερ-ήρωες, αλλάκαι στον βαθμό που του έχει επιτραπεί – μια ταινία δράσης γεμάτη με αυτοπαρωδικό χιούμορ, και παράλληλα μια “κωμωδία” δράσης που χρησιμοποιεί εκπληκτικά ειδικά εφε ως σκηνικό για gags. Και αυτό είναι επιτυχία που την καρπώνεται 100% ο Taika Waititi. Για τον απλό λόγο οτι λύνει 2 μικρά “αγκάθια” των ταινιών του MCU.

Βλέπεται, οσο και αν είμαι φαν της Marvel, δεν μπορω να παραβλέψω το γεγονός οτι -ειδικά στην νεα Phase 4, εκτός εξαιρέσεων- παρακολουθώντας μια νέα “δόση” του ατελείωτου κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, εχω ξεκινήσει να νιώθω οτι διαβάζω το «Πόλεμος και Ειρήνη» … σελίδα 473, ενω με 15 χρόνια στήν πλάτη του και 30+ ταινίες και σειρές, το franchise, πλέον, διαθέτει έναν κατάλογο χαρακτήρων μεγαλύτερο και από τον πληθυσμό μικρών πόλεων. Το άλλο βασικό “αγκάθι” με τις ταινίες του MCU είναι ότι φαίνονται πάντα περισσότερο εστιασμένες στη δημιουργία μελλοντικών ιστοριών παρά στην ταινία την οποία παρακολουθούμε.

Ευτυχώς , το Love and Thunder είναι μια από τις λίγες ταινίες του MCU που αποφεύγει και τα δύο αυτά προβλήματα. Ανοίγει με μια χρήσιμη ανακεφαλαίωση των πρόσφατων περιπετειών του ήρωά του, στην διαδρομή του, απο dead bot … σε God bot, και κρατά την πλοκή του στο ελάχιστο. Το σενάριο του Waititi δεν μοιάζει ποτέ σαν να θέτει απλώς τις βάσεις για μια ταινία που θα έρθει σε τρία χρόνια από τώρα, κρατώντας γερά την αυτόνομία της, με μια ιστορία που μέσα στήν “αβάσταχτη ελαφρότητά” της, βάζει τις βάσεις και γίνεται ένας γενναίος πρόλογος, με ανατροπές , συναίσθημα και αποφάσεις για την “νεα” ζωή του γενειοφόρου θεού του κεραυνού.

Η πλοκή είναι αναζωογονητικά απλή. Η ταινία θα ξεκινήσει δραματικά με τον Gorr του Bale να θυμώνει και να χάνει την πίστη του με τον Θεό του όταν πεθαίνει η κόρη του. Ανακαλύπτοντας ένα σπαθί που έχει τη δύναμη να σκοτώνει Θεούς, ο Gorr ταξιδεύει στο σύμπαν βάζοντας το σχεδιό του – να σκοτώσει όλους τους Θεούς – σε δράση. Αποφασισμένος να κάνει τον Thor το επόμενο θύμα του, ο Gorr απαγάγει τα παιδιά του Asgard (που όλα μιλούν με αγγλικές προφορές παρόλο που έχουν μεγαλώσει σε ένα σκανδιναβικό χωριό), γνωρίζοντας ότι ο Θεός του Κεραυνού θα προσπαθήσει να τα σώσει. Εν τω μεταξύ, η παλιά ερωτική φλόγα του Thor, η Jane Foster της Portman έρχεται αντιμέτωπη με ενα πρόβλημα υγείας, το οποίο θα λύσει – προσωρινά – παίρνοντας στην κατοχή της το Mjolnir, και μεταμορφώνεται σε… Thor. Μαζί με τη Valkyrie (Tessa Thompson) και τον αγαπημένο Korg (Waititi), ο Thor και η Jane θα ξεκίνησουν να σώσουν τα παιδιά του Asgard και να τερματίσουν τη βασιλεία του τρόμου του θεοκτόνου.

Ορίστε. Βλέπετε; Ωραία και απλά. Γνωρίζουμε ακριβώς ποιοι είναι οι στόχοι των ηρώων μας και δεν ξοδεύουμε δύο επιπλέον ώρες , ώστε να υποβάλλονται οι χαρακτήρες, αλλά και εμείς, σε ενα συνεχές exposition. Αυτή η ελάχιστη πλοκή επιτρέπει στον Waititi να επικεντρωθεί καλύτερα στους χαρακτήρες του. Οι Hemsworth και Portman έχουν μια εξαιρετική χημεία ως πρώην εραστές, και ενσαρκώνουν και οι δυο ξεκαρδιστικά την αδεξιότητα μεταξύ τους, με τον Hemsworth να καταφέρνει να βγάλει αρκετές κωμικές στιγμές (ειδικά με την “σχέση” του … με το Mjolnir). Παίζει αυτόν τον Thor στη μέση, μιας σχεδόν κρίσης της ζωής του, στην μετα-Endgame εποχή. Η Portman έχει επιτέλους κάτι να κάνει σε αυτό το franchise και είμαστε πολύ χαρούμενοι που είδαμε την πιο ευχάριστη ερμηνεία της εδώ και αρκετό καιρό. Ο Bale καταφέρνει να δώσει στον Gorr κάτι παραπάνω από τους συνηθισμένους κακούς της σειράς, ενω σε με μια υπέροχη στιγμή, “δανείζεται” λίγη απο την ερμηνεία του Ledger στο Dark Knight, στην οποία μπαίνει σε full villain mode, τρομοκρατώντας … μικρά παιδιά. Bale λείπεις!!!

Κι όμως, ο Russell Crowe είναι που δίνει το κωμικό highlight, ωστόσο, ως Δίας. Μακριά από τον μεγάλο σωτήρα που περιμένει ο Thor από τον ήρωά του, ο Έλληνας Θεός αποδεικνύεται ότι είναι ένας κλώνος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που ενδιαφέρεται περισσότερο για τα όργια που διοργανώνει παρά για τη διάσωση του σύμπαντος, με τον Crowe να έχει την απόλυτη ερμηνευτική έκρηξη μέσα στα 10 λεπτά του φιλμικού του χρόνου, που μπορεί να είναι και τα πιο ευχάριστα από ολόκληρο το MCU.

Ναι, το χιούμορ του Love and Thunder μπορεί είναι ευρύ όσο και εκκεντρικό στα όρια της παρωδίας, διατηρεί όμως την ευαισθησία του Waititi, με συναισθηματικούς ρυθμούς, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης κλίμακας σκηνής της τρίτης πράξης (γυρισμένη εν μέρη ασπρόμαυρα), αλλά και την απαραίτητη συναισθηματική επίγνωση του φινάλε του. Περιττό να αναφερθεί κάνεις στα ειδικά εφέ που βάζουν πραγματικά πολύ ψηλά τον πήχη, όντας όμως αυτή τη φορά πλαισιωμένα από ένα σενάριο γεμάτο ζωντάνια, συνοχή (αν και μερικές φορές νοιώθεις οτι έχει μπεί ψαλίδι στο μοντάζ) και ενότητα που καταφέρνει να κρύψει (εν μέρη) αρκετά καλά τις γνωστές παθογένειες του είδους.

Το Thor: Love and Thunder είναι η (ακόμη) πιο “τολμηρή” και εξωφρενικά διασκεδαστική ταινία, που έχει βγεί απο τα στούντιο της Marvel. Το sequel συνεχίζει με επιτυχία αυτό που ξεκίνησε το Ragnarok, με τον Waititi, όμως παράλληλα, να κατανοεί το μεγαλείο του χαρακτήρα, τη χρωματικότητα του κόσμου του και την καθολική αίσθηση της αβεβαιότητάς του. Το μόνο που μένει είναι να μπείτε και εσείς, σε αυτό το roller coaster χρωμάτων και διασκέδασης και να ανακαλύψετε οτι το Love and Thunder, δεν είναι μόνο μια κορυφαία προσθήκη στο MCU, αλλά μία από τις πιο ξεκούραστες και ευχάριστες (κωμικές) περιπέτειες της χρονιάς, ένα δημιούργημα που σίγουρα καταφέρνει να ξεχωρίσει μέσα στο action πλήθος.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★★☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Chris Hemsworth
  • Natalie Portman
  • Christian Bale

Thor: Love And Thunder Trailer

Cineramen

Παναγιώτης Πυλαρινός

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.