Kριτική για την ταινία Rubikon

0
234
Βαθμολόγησε το άρθρο

2056. Ένα τοξικό σύννεφο μόλυνσης έχει σκεπάσει τη Γη, σκοτώνοντας δισεκατομμύρια ανθρώπων. Τα έθνη έχουν διαλυθεί και η πλέον η δύναμη βρίσκεται στα χέρια μερικών μεγάλων πολυεθνικών. Οι πλούσιοι έχουν αποσυρθεί σε σφραγισμένους βιο-θόλους, ενώ οι φτωχοί πνίγονται και πεινάνε. Στον διαστημικό σταθμό Rubikon, η Hannah, ο Gavin και ο Dimitri, αναλογίζονται τη μοίρα των επιζώντων του πλανήτη. Θα πρέπει να ρισκάρουν τις ζωές τους σε μια αποστολή διάσωσης στην επιφάνεια ή να αγνοήσουν τον παλιό κόσμο και να φτιάξουν έναν νέο στην ασφάλεια και την απομόνωση, στηριζόμενοι στον εκλεπτυσμένο συμβιωτικό σύστημα με τα φύκια? Απέναντι στον απέραντο καμβά του κόσμου, τρεις άνθρωποι με διαφορετικές κοσμοθεωρίες συζητούν για την ηθική τους υποχρέωση απέναντι στο ανθρώπινο είδος, ενώ την ίδια ώρα πασχίζουν με την οδύνη της απομόνωσης.

 

Σίγουρα μπορεί η κεντρική ιδέα να είναι σχετικά ενδιαφέρουσα, αλλά αυτό ισχύει μέχρι να αρχίσει η ταινία Rubikon, καθώς υπάρχουν στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να αποδωθούν με πολύ καλύτερο τρόπο. Ωστόσο λείπει τόσο το πλάνο της, όσο και η “ψυχή” της.

Στην αρχή είναι αρκετά υποτονική και δεν ξέρεις που θέλει να το πάει, από την ώρα ωστόσο που αρχίζει και προχωράει κάπως η ιστορία, τα πράγματα παίρνουν την κάτω βόλτα. H άπειρη 24χρονη σκηνοθέτις Magdalena Lauritsch δυστυχώς δεν διαχειρίζεται καλά το θέμα της.

Το ταινία Rubikon από ένα σημείο και μετά θυμίζει ένα τεράστιο συνονθύλευμα που δεν ξέρεις από που να πρωτοπιάσεις. Το στόρι όπως είπαμε δεν έχει αρχή, μέση και τέλος, με την ταινία να χάνει γρήγορα το ενδιαφέρον.

Δεν υπάρχει κάποιο νόημα στις σκηνές που ακολουθούν, στο σύνολο της η ταινία είναι πρόχειρα σκηνοθετημένη και ένα γενικά έχουμε ένα πολύ μέτριο σενάριο, χωρίς να εκμεταλλεύεται μερικά από τα δυνητικά πλεονεκτήματα. Οπότε η προσπάθεια μοιάζει περισσότερο με ερασιτεχνική και τους ηθοποιούς να είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Τα πράγματα γίνονται χαοτικά, χάνεται η μπάλα και γενικότερα όσο πλησιάζει το φινάλε νιώθεις ότι δεν καταλήγει κάπου και δεν σε ενδιαφέρει πλέον, με τους χαρακτήρες οι οποίοι είναι το λιγότερο ανυπόφοροι και γενικότερα το αποτέλεσμα να είναι αποκαρδιωτικό.

Το Rubikon από ένα σημείο και μετά θυμίζει ένα τεράστιο συνονθύλευμα που δεν ξέρεις από που να το πρωτοπιάσεις. Το στόρι όπως είπαμε δεν έχει αρχή, μέση και τέλος, με την ταινία να χάνει γρήγορα το ενδιαφέρον.

Σαν ιδέα σίγουρα δεν είναι κακή, ωστόσο “μπάζει” από παντού και σε ωθεί να την… εγκαταλείψεις πριν το σχεδόν αδιάφορο φινάλε, διότι από ένα σημείο και μετά πραγματικά η ταινία δεν έχει κανένα νόημα ύπαρξης.

Για να συνοψίσουμε, το Rubikon είναι μια ταινία που θα ξεχάσεις ακριβώς πριν καν το τέλος της και αποτελεί μια εντελώς μέτρια προσπάθεια, η οποία απογοητεύει και πάσχει σε όλα τα επίπεδα, χωρίς να δίνει κάτι στον θεατή.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★☆☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Julia Franz Richter
  • Mark Ivanir
  • George Blagden

Rubikon Trailer


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.