Κριτική για την ταινία My Father’s Violin

0
820
Βαθμολόγησε το άρθρο

H ταινία εστιάζει στην Οζλέμ, που ζει με τον πατέρα της στην Ευρώπη. Τον συνοδεύει μαζί με την μπάντα του σε διάφορα μέρη της πόλης για να παίξουν στους δρόμους και να κερδίσουν τα προς το ζην. Ωστόσο, τα πράγματα γίνονται δύσκολα όταν εκείνος πεθαίνει. Μετά τον θάνατό του, το κοριτσάκι παραδίδεται στις Υπηρεσίες Προστασίας Παιδιών, όταν τα άλλα μέλη της μπάντας συνειδητοποιούν ότι η Οζλέμ έχει έναν θείο που μπορεί να τη φροντίσει. Μετά την απώλεια που βίωσε προσπαθεί μέσω της μουσικής να εξωτερικεύσει όλη τη θλίψη του και δένεται σιγά σιγά με τον Μεχμέτ έναν μακρινό της θείο, ο οποίος είναι επιτυχημένος βιολιστής και μοιράζεται το ίδιο πάθος.

 

Πραγματικά είναι μερικές ταινίες που δεν περιμένεις να σε εντυπωσιάσουν και φυσικά δεν έχουν ακουστεί όσο θα έπρεπε στην Ελλάδα. Και ενώ υπάρχει μεν σημαντικό κοινό που βλέπει ανεξάρτητες ταινίες και τις στηρίζει, εστιάζουμε περισσότερο σε πιο “εμπορικές” ταινίες.

Η ταινία My Father’s Violin (Το βιολί του πατέρα μου) από την Τουρκία είναι γυρισμένη με απλό και βαθιά ανθρώπινο τρόπο και μια πολύ όμορφη ματιά, με τον σκηνοθέτη να δίνει έναν δυνατό τόνο με εξαιρετικά απλές και συνάμα συγκλονιστικές σκηνές και εξελίξεις, με μια έντονη δραματουργία από τους ηθοποιούς μέχρι το φινάλε.

Πραγματικά αποδεικνύεται ότι σε πολλές ταινίες δεν χρειάζονται φανφάρες απλά να δίνεις την δική σου ταυτότητα, με την ταινία My Father’s Violin να καταφέρνει πολλά πράγματα μέσα από την σκηνοθεσία που είναι ανά στιγμές σαρωτική.

Για τα δεδομένα του είδους και χωρίς φυσικά να λείπουν απόλυτα από την ταινία το κάνει με περιορισμένα κλισέ και δίνει μια άλλη οπτική σε μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι μια από τα ίδια, αποδεικνύοντας γιατί η Τούρκικη βιομηχανία κάνει βήματα μπροστά.

Φυσικά σινεμά δεν είναι μόνο το Χόλιγουντ και αν ψάξει κανείς θα βρεί πολλα “διαμάντια”, όπως η συγκεκριμμένη ταινία στην οποία η σκηνοθετική προσέγγιση εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, με ανθρώπινη ματιά και εξαιρετική οπτική.

Ολοκληρη η ταινία είναι ένα ατέλείωτο δράμα αλλά χωρίς λαϊκισμό και με μερικές ίσως περιττές σκηνές καθώς το σχεδόν δίωρο είναι κάπως πιο μεγάλο για αυτά που θέλει να χωρέσει, αλλά με τον θεατή να βλέπει με συγκίνηση τα όσα γίνονται και φυσικά με πολύ καλές ερμηνείες.

Κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το φινάλε του και συν τοις άλλοις διαθέτει στοιχεία, ώστε να υποστηρίξει το θέμα της για την συγκεκριμένη χρονική διάρκεια. Καταφέρνει τα μερικά ελάχιστα μειονεκτήματα της και κάποιες υπερβολές να τις “τουμπάρει” με έξυπνο τρόπο και να τις κάνει να μην ενοχλούν τόσο.

Γενικότερα μια ταινία, σχεδόν υπόδειγμα για το πως στήνονται περιπέτειες και πως καταφέρνουν και να είναι έξυπνα χωρίς να είναι και δήθεν, αλλά και παρά την σχετικά μικρή διάρκεια της, σε κρατάει μέχρι το φινάλε της.

To My Father’s Violin είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της η ταινία, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται πολύ δυνατά.

Συνοψίζοντας, μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρόσεκτη ταινία, η οποία μπορεί να είχε να δώσει λίγα πραγματάκια ακόμα, αλλά κακά τα ψέματα είναι μια προσπάθεια που χρειαζόμαστε για να δώσει μια άλλη οπτική, δείχνοντας τον δρόμο και στις αντίστοιχες Αμερικάνικες.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★✬☆

Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Gülizar Nisa Uray
  • Engin Altan Düzyatan
  • Belçim Bilgin

My Father’s Violin Trailer


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.