Παρασκευή, 12 Ιουλίου, 2024
Cineramen Rebranded Logo

Φανατικοί του κινηματογράφου με αγάπη για κριτικές, αφιερώματα και πρόσφατες ειδήσεις από το χώρο της μεγάλης και της μικρής οθόνης, αλλά και από τον κόσμο των videogames. 🎥🍿👾

ΑρχικήΚριτικέςΚριτική για την ταινία Morbius

Κριτική για την ταινία Morbius

Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 14 Average: 3.5]

 

Με τη ζωή του να απειλείται από μια σπάνια ασθένεια του αίματος και αποφασισμένος να σώσει όσους πάσχουν από την ίδια νόσο, o απεγνωσμένος Dr. Morbius παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο. Ενώ αρχικά οι δοκιμές της ανορθόδοξης θεραπείας του έχουν μεγάλη επιτυχία, μέσα του ξεσπά το ίδιο το σκότος. Θα καταφέρει το καλό να επικρατήσει του κακού ή τελικά ο ίδιος ο Morbius θα υποκύψει στις μυστηριώδεις καινούργιες του παρορμήσεις;

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Το Morbius είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στο σύμπαν της Sony που επιχειρεί το “μπάσιμο” στο (μάλλον) εξελισσόμενο Spider-Verse. Και μια χαρά την νοιώσαμε , καθώς απ’ οτι δείχνουν τα σχέδια των Sony/Marvel , μοιάζει να μπλέκουμε πιο βαθιά στoν ιστό του Spidey. Ταυτόχρονα , όμως , ένιωσα , οτι η ταινία και η προσέγγισή της δείχνουν να είναι έξω από τα “νερά” του παιχνιδιού της Σούπερ-Ηρωικής Λίγκας , έτσι όπως πλέον παίζεται. Και καθώς το έβλεπα αυτό , στήν διάρκεια της προβολής , συνέχισα να σκέφτομαι …. ποιο είναι το πλαίσιο αναφοράς που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να απολαύσω αυτήν την ταινία; Και καθώς η ταινία κυλούσε κάπως “χαοτικά” , μια ήταν η απάντηση. Άρχισα να την βλέπω ως κάτι που άνετα θα κυκλοφορούσε (και θα έσκιζε) τη δεκαετία του ’90 , κάπου ανάμεσα στις “γειτονιές” των Blade & Underworld , εκεί βασικά που ανήκει.

To Morbius θέλει να κάνει την διαφορά καθώς βαδίζει σε πιο horror κινηματοραφικά μονοπάτια , με κάποια ανατριχιαστική κινηματογράφηση από τον DP Oliver Wood που μοιάζει να έχει βγει κατευθείαν από ταινία του James Wan , και αυτό είναι στην πραγματικότητα κάτι που θα μπορούσε να κάνει την ταινία να ξεχωρίσει από οτιδήποτε άλλο. Μοιράζεται -όπως είπαμε και παραπάνω- κοινά στοιχεία , ως προσέγγιση , στο δίδυμο δράση/τρόμος , με τα Blade & Underworld παρά με οτι άλλο έχουμε δει – στο είδος – ως σήμερα. Υπάρχει το στοιχείο του τρόμου που “τρέχει” στις φλέβες της ταινίας , στο σημείο , που πραγματικά θα ήθελα ο σκηνοθέτης Daniel Espinosa να είχε δεσμευτεί πλήρως στη δημιουργία μιας ταινίας κόμικ/τρόμου. Αλλά … δεν!

Εκεί που ο Morbius τείνει να καταρρέει είναι όταν προσπαθεί πολύ σκληρά να αναπαραγάγει τις αυθαιρεσίες των υπερήρωων . Ο Michael Morbius είναι ένας τραγικός χαρακτήρας, που απεικονίζεται ερμηνευτικά όμορφα από τον Jared Leto, ο οποίος παλεύει με τη λεπτή γραμμή μεταξύ του να είναι τέρας και άνθρωπος. Ο πόθος του για αίμα είναι κατάρα και παράλληλα η αρχή της απόφασης , που τον φέρνει πιο κοντά σε έναν νεο Dr. Jekyll και Mr. Hyde παρά στη σύγχρονη ιατρική πρακτική που ασκεί , όταν τελικά αποφασίζει να δοκιμάσει τη θεραπεία της ασθένειας του αίματος στον εαυτό του.

Στα κόμικ, ο Morbius αιτιολογεί αυτή την επιθυμία πίνοντας το αίμα εκείνων που στόχευαν τους αθώους. Ως πρωταγωνιστής , όμως , της ταινίας, είναι ξεκάθαρο ότι ο σκηνοθέτης δεν ήθελε ή δεν μπορούσε (;) να δεσμευτεί πλήρως στην κατάρα ενός βρικόλακα , καθώς θα δημιουργούσε σύγκρουση στο κοινό αν , αυτός , είναι καλός ή κακός. Ωστόσο, το arc του χαρακτήρα του υποφέρει επειδή πραγματικά δεν διαφέρει από τον αντίπαλό του, τον παιδικό του φίλο και χρηματοδότη της έρευνάς του , Milo , τον οποίο υποδύεται ένας ενεργητικός Matt Smith που φαίνεται πραγματικά να το διασκεδάζει . Στην πραγματικότητα , η επιθυμία να γίνει ο Morbius αντιήρωας τον κάνει να μοιάζει περισσότερο με υποκριτή παρά με οτιδήποτε άλλο.

Αυτό που επίσης είναι σαφές εδώ είναι πώς ο Morbius πέρασε από την “επιτροπή” των στελεχών της Sony. Το βασικό πρόβλημα του Morbius , είναι ο ρυθμό της , ο οποίος είναι σχετικά αργός με σκηνές που περισσότερο δουλεύουν ως fillers , καθώς το όποιο δραματικό στοιχείο δεν διαρκεί αρκετά, ορισμένες σκηνές “σέρνονται” , ενώ οι σκηνές δράσης βαίνουν καλώς , αλλά σχεδόν κατακρεουργούνται απο το μοντάζ. Ολα αυτά βέβαια , μπορεί να είναι και αποτέλεσμα των reshoots που αποφασίστηκαν όταν πλέον η ταινία είχε πέσει θύμα και του Covid. Απο τεχνικής μεριάς , το CGI είναι μέτριο προς κακό , στο ίδιο επίπεδο με τα δυο Venom , με το motion blur , και τα χωρίς έμπνευση οπτικά εφέ να είναι και εδω μια οπτική καταστροφή.

Βλέποντας τα παραπάνω , πραγματικά ήθελα ο Espinosa να είχε δώσει περισσότερο σημασία και επένδυση στον τρόμο. Δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα έπρεπε να είχε περισσότερο gore (αν και δεν θα με χάλαγε), αλλά τουλάχιστον θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στο έπακρο τα στοιχεία τρόμου που θα έπρεπε να αποτελούν μέρος αυτής της ιστορίας. Σίγουρα, υπάρχουν μερικές ωραίες σεκάνς, ειδικά καθώς ο Morbius ανακαλύπτει και ξεκλειδώνει τις νέες του δυνάμεις. Αλλά όλα δείχνουν ότι θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι πολύ καλύτερο με αυτό το υλικό , αν υπήρχαν πιο καθοριστικές δημιουργικές επιλογές , καθώς η ταινία έχει τρία θεματικά στοιχεία: ταινία τρόμου, ταινία με βαμπίρ (ξέρω ότι υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των δύο , αλλά οι ταινίες με βαμπίρ έχουν την δική τους ταυτότητα) και μια origin ταινία , ενός υπερήρωα. Και παραδόξως, η ταινία παίρνει τον πιο safe δρόμο , επιλέγοντας τα λάθος στοιχεία των τριών συστατικών για να τα συνδυάσει. Κάτι που μας φέρνει πίσω στην αρχή της κριτικής: αν αυτή η ταινία είχε κυκλοφορήσει τη δεκαετία του ’90, σίγουρα θα μου άρεσε. Και ειδικά αν την έβλεπα μέσα από το πρίσμα των σημερινών ταινιών με υπερήρωες , σίγουρα θα ήταν πραγματικά ΚΑΙ διασκεδαστικό. Ως έχει , όμως , συνεχίζω να σκέφτομαι πόσο καλό θα μπορούσε να ήταν. Υπήρχαν πραγματικά κάποιες καλές στιγμές (ειδικά στα πρώτα 30 λεπτά της ταινίας) . Ωστόσο , η ποιότητα πέφτει καθώς η ταινία προχωρά με αποκορύφωμα τις 2 χειρότερες post-mid credit σκηνές (μην περιμένετε μέχρι το τέλος) στην ιστορία των χειρότερων σκηνών … και οχι μόνο της Marvel.

Τούτου λεχθέντος, ο Morbius είναι μια ταινία που χάνει γρήγορα τις ισορροπίες της και δεν ξέρει που ακριβώς πρέπει να επικεντρωθεί ώστε να προσφέρει στον θεατή ένα (τουλάχιστον) ειλικρινές αποτέλεσμα. Η δράση μπορεί να μην είναι τόσο έντονη όσο κάποιος θα περίμενε από ταινία της Marvel , αλλά και όταν υπάρχει , δεν εξυπηρετεί πάντα την ιστορία (συνδυασμός σεναρίου και μοντάζ) . Παράλληλα όμως και ένα περίεργο entry στον κόσμο της Sony/Marvel , με αρκετές δυνατότητες να είναι το κάτι παραπάνω , ενώ στην προσπάθειά της να στήσει τον κόσμο του άντι-ήρωα , και φυσικά με την προοπτική οτι θα δημιουργηθεί μια σειρά ταινιών , χάνει σε πολλά σημεία τη συνοχή της και απογοητεύει , χωρίς βέβαια να σημαίνει πως δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για επόμενα project.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★✬☆☆☆

 

Νίκος Δρίβας
Νίκος Δρίβαςhttps://www.cineramen.gr
Δημιουργός και συντάκτης του Cineramen αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ