Κριτική για την ταινία Men

0
433
Βαθμολόγησε το άρθρο

Mία γυναίκα μόνη σε ένα μεγάλο, απομονωμένο σπίτι, μία βόλτα στο δάσος και ένας ξένος που την παρακολουθεί μέσα από τα χαμόδεντρα. Όλα αυτά θυμίζουν κλασικό θρίλερ. Αλλά το Men δεν είναι ένα συμβατικό θρίλερ, ακόμα κι αν επιστρατεύει τα πιο σαγηνευτικά συστατικά του είδους για να διαπεράσει την επιφάνεια και να καθηλώσει τον θεατή. Στον πυρήνα της είναι μια ιστορία για μία σημαντική κρίση της εποχής μας που αφορά την αρρενωπότητα και τις εκφάνσεις της, την υποδόρια ή εξωτερικευμένη επιθετικότητα, τη μετάνοια, τις απαρχαιωμένες απόψεις και τις προσδοκίες μιας ολόκληρης κουλτούρας. Είναι μια ταινία που ενδιαφέρεται για τους δομικούς μύθους που δίνουν ζωή στην κουλτούρα μας.

 

Για τον Garland, βέβαια, ο κόσμος της τοξικής αρρενωπότητας δεν του είναι άγνωστος, και το Men δεν προσπαθεί καν να κρύψει την “ταυτοτητά” του. Βλέπεται, ξεδιπλώνεται φαρδιά-πλατιά στον τίτλο της ταινίας. Απο την άλλη, βέβαια, το Men μπορεί να μην “λέει” κάτι που ο θεατής δεν γνωρίζει ήδη για τις γυναίκες που κακοποιούνται, αλλά ο Garland έχει δημιουργήσει μέσω της φιλμογραφίας του μια ξεκάθαρη κατανόηση του θέματος, την αλληλεπίδραση δηλαδή ανάμεσα στα δύο φύλα, και για το τι μπορεί να κάνει ένας άντρας, μέσα σε μία οποιαδήποτε σχέση.

Όπως αναφέραμε και στην εισαγωγή, το να κατατάξουμε την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του σεναριογράφου-σκηνοθέτη Alex Garland, ως ταινία τρόμου θα είναι μόνο εν μέρει σωστό, γιατί είναι πολύ περισσότερα από αυτό. Oι θεατές, βέβαια, θα έχουν πολύ πιθανόν διαφορετικές απόψεις για το ποιο είναι ακριβώς το “περισσότερο”, παρόλο που βλέπουν την ίδια ταινία. Γιατί παρά το γεγονός, ότι οι πρωταγωνιστές δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες που σίγουρα θα απολαύσετε, το Men θα γίνει ένας – εν μέρη συγκλονιστικός – εφιάλτης που θέλεις να ξεχάσεις.

Ακούγοντας το μελαγχολικό Love Song της Leslie Duncan, η Harper (Jessie Buckley, εξαιρετική για μια ακόμη φορά) αποσύρεται στην πανέμορφη αγγλική εξοχή για να θεραπεύσει το τραύμα της. Την υποδέχεται ο φιλικός ιδιοκτήτης του ακινήτου Geoffrey (Rory Kinnear). Της κάνει μια ξενάγηση στο σπίτι και τη βοηθά να εγκατασταθεί. Ωστόσο, ο Geoffrey μας δίνει μια άβολη εντύπωση σαν να κρύβει κάτι. Σύντομα μαθαίνουμε ότι ο λόγος για να έρθει εδώ η Harper είναι, ώστε να αναρρώσει από το τραύμα που προκάλεσε ο αποτυχημένος γάμος με τον σύζυγό της James (Paapa Essiedu) , ζητώντας παράλληλα μια νεα αρχή. Φωλιασμένη στην αγγλική ύπαιθρο, μακριά από τον πολιτισμό, η Harper ελπίζει να βρει ισορροπία στα προς το ζην και να αναρρώσει. Το καταπράσινο τοπίο στο κοντινό δάσος και το ειδυλλιακό περιβάλλον δίνουν στη Harper μια ανάσα φρέσκου αέρα και μια στιγμή χαράς. Αλλά αυτό φυσικά δεν πρόκειται να κρατήσει πολύ και το ευχάριστο καταφύγιο μετατρέπεται σύντομα σε έναν ασύλληπτο εφιάλτη, καθώς περίεργοι άντρες αρχίζουν να εμφανίζονται στο “μονοπάτι” της Harper.

Ο Garland στήνει φανταστικά ένα απόκοσμο περιβάλλον στην αρχή της ταινίας και ενορχηστρώνει σκηνές για να επιδείξει την εξαιρετική ερμηνεία της Jessie Buckley , και να βγάλει στη φόρα τα υπερφορτωμένα συναισθήματα της, σε full force. Αλλά όταν εμφανίζονται αυτοί οι διάφοροι άντρες, τους οποίους υποδύεται τρομερά ο Rory Kinnear, η Harper χάνει το spotlight της στήν ταινία και ενδίδει στη φρίκη που προκαλούν αυτοί οι παράξενοι άντρες. Enter Rory Kinnear … ο οποίος υποδύεται μια ποικιλία ανδρικών χαρακτήρων, χάρη στο άψογο μακιγιάζ, τα προσθετικά, τη φωνητική δεξιοτεχνία του και τις ψηφιακές πινελιές, που στάλθηκαν για να βασανίσουν την ανήσυχη και ταλαιπωρημένη Harper. Είτε πρόκειται για τον γυμνό άντρα που κατοικεί στο κοντινό μονοπάτι του δάσους είτε για τον αρχηγό της τοπικής αστυνομίας, ο Garland έχει στρατηγικά τοποθετήσει τον Kinnear κάθε φορά που η Harper προσπαθεί να ξεπεράσει τις συνέπειες του παρελθόντος της. Προφανής ο στόχος του Garland, ο οποίος δεν διστάζει να ερμηνεύσει αυτούς τους ρόλους από τον ίδιο ηθοποιό, ως ένα σαφές μήνυμα, ότι, ανεξάρτητα από το πρόσωπο ή την προσωπικότητα, οι άντρες εξακολουθούν να βρίσκουν έναν τρόπο να παραμείνουν …. “άντρες”!

Όλα καλά και άγια , μέχρι το 80ο λεπτό της αναμέτρησης, της Harper με τους “άντρες” της. Και αυτό, και παρά το γεγονός, οτι, μουσική και ερμηνείες δε αποτυγχάνουν ποτέ να δημιουργήσουν ένταση, η υπέροχη -όμως- κινηματογραφική οπτική της ταινίας (εξαιρετική φωτογραφία) εξελίσσεται από παράξενη σε ανατριχιαστική, μετά σε φρικιαστική και στα τελευταία είκοσι λεπτά σε ενα απλά χονδροειδές, γκροτέσκο και ενίοτε οπτικά ενοχλητικό body-horror που θα έκανε ακόμη και τον David Cronenberg να μείνει με το στόμα ανοιχτό, μετατρέποντας την ταινία σε έναν ταραχώδη εφιάλτη από τον οποίο ανυπομονείς να ξυπνήσεις.

Θεωρώ ότι η ταινία που είδα είναι μία πρόκληση και όχι μία απάντηση, καθώς η κλιμακούμενη ένταση που οδηγεί σε μία κορύφωση τρομαχτικών εικόνων, αντανακλά πραγματικές αλληλεπιδράσεις, κοινωνικά δόγματα, χάσματα γενεών, βιβλικές αναφορές και, φυσικά, την δημιουργία του ανθρώπου. Και ναι. Από πολλές απόψεις, το Men είναι μια ωδή για τις γυναίκες που είχαν τοξικές σχέσεις με άντρες, ή άντρες τόσο απορροφημένους στη δική τους οπτική που τους λείπει παντελώς η ενσυναίσθηση.

Αλλά, από ένα ορισμένο σημείο και μετά, όσο κι αν θέλουμε να επαινέσουμε αυτό που ήθελε να κάνει ο Garland εδώ, φαίνεται ότι δεν ήταν σίγουρος πώς να τελειώσει τα πράγματα με ικανοποιητικό τρόπο, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για μια “συζήτηση” με το κοινό. Μέχρι όμως να τελειώσει η ταινία, ειλικρινά αισθάνεσαι ότι δεν έχει μείνει τίποτα να πεις ή να μιλήσεις για αυτό.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★✬☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Jessie Buckley
  • Rory Kinnear
  • Paapa Essiedu

Men Trailer


Cineramen

Παναγιώτης Πυλαρινός

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.