Κριτική για την ταινία Καλάβρυτα 1943

0
1056
Βαθμολόγησε το άρθρο

H Καρολάιν Μάρτιν, δικηγόρος και εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης εναντίον της ελληνικής αξίωσης για πολεμικές αποζημιώσεις για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, επισκέπτεται την Ελλάδα και συναντά τον Νικόλα Ανδρέου, έναν από τους τελευταίους εν ζωή επιζήσαντες της Σφαγής των Καλαβρύτων του 1943. Όσο ο Νικόλας εξιστορεί τα γεγονότα του παρελθόντος, οι δυο τους θα αντιπαρατεθούν με τις προσωπικές τους προκαταλήψεις και πεποιθήσεις σε μια επίπονη αναμέτρηση που θα τους φέρει πιο κοντά. Το καθαρτήριο αυτό ταξίδι μέσα από ένα σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας θα καταλήξει στην αναγνώριση μιας αμοιβαίας ανάγκης: την αναζήτηση της ελπίδας.

 

Την συγκεκριμένη ταινία μπορώ να πώ ότι την περίμενα αρκετά, λόγω του γεγονότος ότι φυσικά έχει ένα θέμα που μας αφορά όλους, ενώ υπήρχε μεγάλη προώθηση και συν τοις άλλοις η υπόθεση έδινε ένα ενδιαφέρον και υπόσχεση για μια ρεαλιστική απεικόνιση των γεγονότων.

Δυστυχώς όμως, η ταινία σε έναν βαθμό απογοητεύει. Αυτό γίνεται για τον απλούστατο λόγο ότι δεν αποφασίζει ο σκηνοθέτης προς ποια κατεύθυνση θέλει να κινηθεί και ενώ γίνεται μια απλή απεικόνιση των γεγονότων, έχει κάποια σημαντικά κενά.

Σε αυτό μεγάλο ρόλο παίζει και το μπερδεμένο σενάριο, το οποίο ναι μεν έχει αγνές προθέσεις, έστω και με κάποια λάθη αλλά δεν έχει σαφή προσανατολισμό και η προσπάθεια συνδυασμού παρελθόντος και παρόντος κάνει την ταινία κουλουβάχατα (και να φανταστείτε μιλάμε για ταινία που είναι οριακά 1,5 ώρα).

Είναι αναμφίβολα μια ταινία που συζητήθηκε φέτος, βραβεύτηκε και γενικότερα είχε όλες τις περγαμηνές για κάτι σπουδαίο. Και μάλιστα αυτό δείχνει στο πρώτο της μισό το οποίο είναι ίσως πιο άρτια δομημένο (αν και το δεύτερο είναι πιο σκληρό), αλλά η συνέχεια δεν είναι ανάλογη.

Το πρώτο μέρος είναι καλοσκηνοθετημένο από τον Νικόλα Δημητρόπουλο, με πολύ ωραία κινηματογράφηση, προσεγμένη, ενδιαφέρουσα και πολλές φορές καταφέρνει να είναι το the point. Ωστόσο, από ένα σημείο και μετά χάνεται ο έλεγχος και δεν υπάρχει σταθερότητα, σε σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνείες.

Για ένα μεγάλο διάστημα σίγουρα η ταινία Καλάβρυτα 1943 προβληματίζει τον θεατή και γενικότερα προσφέρει μια δυνατή κινηματογραφική εμπειρία, ωστόσο δυστυχώς αποτελεί μια ταινία χωρίς ταυτότητα και με αρκετά επιδερμική προσέγγιση, κι ας πρόκειται για μια τίμια προσπάθεια.

Ωστόσο το δεύτερο μέρος της ταινίας είναι πραγματικά επιεικώς μέτριο και απογοητεύει μιας και μπλέκει πολλά πράγματα που θέλει να περάσει και να μην καταφέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα με μερικές αχρείαστες σκηνές.

Η ταινία Καλάβρυτα 1943 ενώ θέλει να περάσει συγκεκριμένα μηνύματα στην πορεία της μοιάζει να κουράζει, δεν υπάρχει η ίδια φρεσκάδα αλλά συνεχώς επαναλαμβανόμενες σκηνές οι οποίες δεν έχουν κάποια δυναμική και οι αδυναμίες του σεναρίου παρασύρουν ακόμα και το συγκεκριμένο πολύ καλό καστ (δεν αξιοποιείται όσο θα έπρεπε η παρουσία του θρυλικού Max von Sydow).

Η ταινία Καλάβρυτα 1943 ξεμένει από… καύσιμα και αντί να πάει την ιστορία ένα βήμα παραπέρα, καταφεύγει σε κοινοτυπίες και κάπως κουραστικές σκηνές. Αυτά που ήθελε σαν σύνολο να δώσει, δεν τα πραγματοποιεί μιας και ο πεσμένος ρυθμός και σίγουρα όχι η ίδια ποιότητα στο δεύτερο μέρος, οδηγεί σε ένα τελευταίο ημίωρο στο οποίο άλλα περιμένει κάποιος και άλλα βλέπει.

Σίγουρα έχει πολύ καλά δείγματα σε σκηνοθεσία και φωτογραφία, ωστόσο το επιτηδευμένο στυλ της και η άνευρη εξέλιξη της πλοκής και αληθινής ιστορίας, εμποδίζουν τις προσπάθειες για κάτι καλό. Με βάση τα όσα είχαμε ακούσει και διαβάσει, σίγουρα περιμέναμε κάτι παραπάνω.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★✬☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Max von Sydow
  • Astrid Roos
  • Δανάη Σκιάδη

Καλάβρυτα 1943 Trailer


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.