Όταν ένας εργάτης συμμετέχει απροσδόκητα στην παραγωγή ενός τοπικού θεάτρου Ρωμαίος και Ιουλιέτα μαζί με την αποξενωμένη έφηβη κόρη του, το δράμα στη σκηνή αρχίζει να αντικατοπτρίζει τη δική του ζωή.
Χρόνια τώρα υπάρχει και ο πιο ανεξάρτητος Αμερικάνικος κινηματογράφος που μας έχει χαρίσει αμέτρητα “διαμαντάκια” και η ταινία Ghostlight μπορεί να μην εντυπωσιάζει με την προσέγγιση της, αλλά είναι στιβαρή και αν μη τι άλλο παραδίδει μαθήματα ερμηνειών.
Είναι μια ταινία εσωτερική με πολλή ανάλυση των ανθρώπινων πτυχών, χωρίς πολλά ανούσια ξεσπάσματα και με τους ηθοποιούς που παίζουν σε άλλο επίπεδο, αν και κάπου “πατάει φρένο”. Αυτό γιατί όσο προχωράει η ταινία και ενώ υπάρχει υλικό για μια ωραιότατη ανάλυση ενός λεπτού θέματος, θα θέλαμε μια λιγότερο επιδερμική προσέγγιση.
Ταινίες σαν και αυτή, μπορεί να μην λένε πολλά σε κάποιους, ωστόσο αν ο θεατής δώσει μια ευκαιρία, πραγματικά δεν θα χάσει. Παρά το ότι δεν ολοκληρώνει όπως θα θέλαμε αυτό που παρουσιάζεται, έχει ερμηνείες υψηλού επιπέδου, ωραία σκηνοθεσία και κάποια μηνύματα να περάσει.
Υπάρχουν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες πινελιές στους χαρακτήρες αλλά και τον περίγυρο του, αρκετές ενδιαφέρουσες αναφορές σε θέματα ευρύτερης προσέγγισης και γενικότερα μια αντισυμβατική σκηνοθεσία με ψυχή. Αλλά σε μερικά σημεία που μπορούσε να πάει ένα βήμα παραπάνω, υπάρχει μια στασιμότητα που λίγο “τρενάρει” τα όσα θέλει να πεί.
Ποτέ δεν προβοκάρει όπως μπορεί να έκανε κάποια αντίστοιχη, ούτε επιλέγει τον εύκολο δρόμο, ενώ δεν έχει και πολλές ενδιαφέρουσες καταστάσεις από την αρχή μέχρι το φινάλε, με μερικά “νεκρά” διαστήματα που δεν αλλοιώνουν και χρειαζόταν μια ίσως λίγο καλύτερη διαχείριση.
Η λεπτή ισορροπία και τα ψυχολογικά όρια που τίθενται ειδικά έτσι όπως χειρίστηκε το θέμα σκηνοθετικά, δίνοντας αρκετό βάθος στους κεντρικούς χαρακτήρες και ταιριάζοντας με αυτούς και τα γεγονότα, σε προδιαθέτει για το ίδιο μοτίβο σε όλη την διάρκεια της, κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει.
Σίγουρα η ταινία Ghostlight προσπαθεί να αφηγηθεί μια ιστορία που αγγίζει πολλά όρια, ενώ πραγματικά τα γεγονότα απεικονίζονται ανά στιγμές συγκινούν και είναι δεδομένο ότι θα αγγίξουν τον θεατή αρκετά από τα όσα βλέπει.
Φυσικά και τα καταφέρνει αρκετά καλά σε αρκετούς τομείς, αν και στο κομμάτι που υστερεί είναι ότι εκεί που χρειάζεται να προσφέρει το ένα βήμα παραπάνω για να δώσει μια ακόμα καλύτερη ταινία, δεν το κάνει και χάνεται μια μεγαλύτερη ευκαιρία.
Έχει καταφέρει να κάνει καλή δουλειά κυρίως στο χτίσιμο των καταστάσεων αλλά και να καταφέρει να καταγράψει πολλές πτυχές με τα δικά της χαρακτηριστικά. Και καταφέρνει να δημιουργήσει μια ταινία που θα μείνει στο μυαλό του θεατή, ως κάτι το ξεχωριστό, έστω και αν υπήρχαν παραπάνω δυνατότητες.
H ταινία Ghostlight είναι δυνατή, προσφέρει μια ιδιαίτερη εμπειρία που έχει μεγάλο ενδιαφέρον, με καλές ερμηνείες και γενικά είναι καλύτερη από τον μέσο όρο του είδους, αν και ήθελε το κάτι παραπάνω σε μερικά κομμάτια της.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★☆☆
Διάρκεια: 100′
Πρωταγωνιστούν: Keith Kupferer, Dolly de Leon, Katherine May Kupferer, Tara Mallen, Hana Dworkin, Tommy Rivera-Vega, Alma Washington, H.B. Ward, Dexter Zollicoffer, Deanna Dunagan κ.α.