Κριτική για την ταινία Ghostbusters: Legacy

0
1135
Βαθμολόγησε το άρθρο

Μια μαμά και τα δύο παιδιά της μετακομίζουν σε μια μικρή πόλη, όταν αρχίζουν να ανακαλύπτουν τη σύνδεσή τους με τους αυθεντικούς Ghostbusters και τη μυστική κληρονομιά που τους άφησε πίσω ο παππούς τους.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Η επανεξέταση – κινηματογραφικών – πραγμάτων που αγαπάμε , στίς πιο πολλές περιπτώσεις κουβαλά ρίσκο (μεγάλο ή μικρό) . Πώς συνεχίζεις ιστορίες που αγαπάς ( αλλά και ο θεατής ) με τρόπο που να είσαι πιστός στο πρωτότυπο , προσθέτοντας ταυτόχρονα κάτι νεο ή έστω σημαντικό; Ισορροπία σε λεπτό σχοινί , λέγεται , που πολλοί δημιουργοί δεν κατάφεραν να …. περάσουν απέναντι.

Καθώς εχω σταματήσει, πλέον, να βλέπω trailers ( τουλάχιστον οχι αυτά που περιέχουν … ολη την ταινία ), κάθισα στήν πολυθρόνα του κινηματογράφου , να παρακολουθήσω το νεο Ghostbusters, με ενα μικρό μούδιασμα . Άλλωστε, λατρεύω Ghostbusters. Λατρεύω το πρωτότυπο του 1984. Λατρεύω τη συνέχεια του 1989. Διάολε, είμαι ακόμη και στη μειοψηφία των θεατών που απόλαυσε την επανεκκίνηση του 2016 , με ολα , φυσικά , τα ελαττώματά της. Αλλά η ιδέα της δημιουργίας ενός άμεσου σίκουελ μιάς ταινίας που έχει στην πλάτη της πάνω από τρεις δεκαετίες, φαινόταν … φιλόδοξη; περίπλοκη? επικίνδυνη? Φυσικά μια ταινία που έρχεται δια χειρός Jason Reitman, γιο του θρυλικού Ivan Reitman που σκηνοθέτησε τις δυο πρώτες και εμβληματικές ταινίες Ghostbusters, το μόνο που δεν την λες, είναι επικίνδυνη.

Παρά το γεγονός οτι το νέο Ghostbusters είναι αυτόνομo , δείχνει , και είναι ενα direct sequel της πρώτης ταινίας και ένας φόρος τιμής πρός το πρόσωπο του Harold Ramis . Αν και η ταινία , ειδικά στο πρώτο μέρος της , παίρνει αρκετά σοβαρά τον εαυτό της , μένει πιστή στο πνεύμα , σερβίρει νοσταλγία , αλλά παράλληλα κάνει μια σεναριακή “βουτιά” σε έναν κόσμο όπου οι συνέπειες των πράξεων του παρελθόντος έχουν συνέπειες …. στο σήμερα. Μια ιστορία για τα σκαμπανεβάσματα των σχέσεων που έχουμε στη ζωή μας και τη θλιβερή αλήθεια ότι μερικές φορές αποσυνδεόμαστε ο ένας από τον άλλο για λόγους που ποτέ δεν κατανοούμε πλήρως.

Σίγουρα θα υπάρχουν αρκετοί που θα βάλουν την ταμπέλα του νεποτισμού γύρω από το φίλμ του Jason Reitman. Αλλά εδώ είναι το θέμα: ο Reitman είναι ένας εξαιρετικός σκηνοθέτης από μόνος του, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πατέρας του. Και ειλικρινά, υπάρχει κάποιος εκεί έξω που θα επένδυε περισσότερα , για να βεβαιωθεί ότι αυτό το έργο θα πετύχει; Όχι , καθώς η αγάπη του Reitman για το franchise φαίνεται και είναι ειλικρινής , και αυτό “βγαίνει” στην οθόνη. Χωρίς αμφιβολία, η δική του σχέση όχι μόνο με τις ταινίες , αλλά και με τον πατέρα του , συνέβαλε στο έργο.

Και είναι καλή δουλειά. Δεν πρόκειται να spoilαρω , αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι ο Reitman και οι συνεργάτες του κάνουν εξαιρετική δουλειά συνδέοντας αυτόν τον κόσμο με αυτόν των προηγούμενων ταινιών. Ακόμη και δεκαετίες αργότερα, όταν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980 , έχουν “χαθεί” σε μεγάλο βαθμό στον μύθο του Διαδικτύου , βλέπουμε κομμάτια τους , που συνδέονται με απλό και έξυπνο τρόπο.

Η βασική ιστορία λειτουργεί αρκετά καλά , ειδικά για όσους έχουν δει την πρώτη ταινία. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά λαθάκια και ουρίτσες στόν φιλμικό χρόνο. Τα “plot holes” της ταινίας είναι ως επί το πλείστον καλυμμένα επιμελώς με νοσταλγία και συναισθηματικό δέσιμο που δίνουν στην ταινία μια ικανοποιητική αίσθηση, καθώς ο σκοπός της φαίνεται να είναι ένα μακρύ, εγκάρδιο αντίο και ενα μεγάλο ευχαριστώ στον αείμνηστο Harold Ramis. Ένας φόρος τιμής σε αυτόν και σε όλους όσους έκαναν την ταινία του 1984 μια τόσο αγαπημένη ταινία.

Οι ερμηνείες είναι ομοιόμορφα δυνατές, αλλά η νεαρή Mckenna Grace κλέβει πραγματικά την παράσταση ως έξυπνη, γενναία Phoebe Spengler, γεννημένη ηγέτιδα, επιστήμονας και το μόνο από αυτά τα παιδιά που είναι αληθινή … Ghostbuster. Η Carrie Coon παίζει επίσης καλά την πολύ αντισυμβατική μητέρα με “daddy issues”, καταφέρνοντας να κάνει αυτόν τον περίεργο χαρακτήρα σχεδόν πιστευτό , ενω ο Paul Rudd φαίνεται να διασκεδάζει με τον μάλλον ανεύθυνο χαρακτήρα του καθηγητή φυσικών επιστημών.

Είναι γεγονός , οτι καμία από τις μεταγενέστερες ταινίες Ghostbuster δεν μπορούν να “φτάσουν” την αρχική . Το νεο Ghostbusters όμως γίνεται , μια απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία , βασισμένο , φυσικά , στήν φόρμουλα των σημερινών ταινιών.

Σίγουρα θα μπορούσε να γίνει μια σχετική οικονομία στο μοντάζ , ενω η εξαιρετικά μεγάλη εισαγωγή των χαρακτήρων , παίρνει απο πάνω της , το ανάλαφρο ύφος των προηγούμενων ταινιών . Δεν είναι τόσο αστείο, ούτε είναι τόσο πρωτότυπο , αλλά είναι εξίσου αποτελεσματικό με τον δικό του τρόπο. Not great, Not terrible … όπως είπε και μια ψυχή.

Υ.Γ: Η ταινία έχει 2 post credit σκηνές!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Carrie Coon
  • Paul Rudd
  • Finn Wolfhard

Ghostbusters Legacy Trailer

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.