Κριτική για την ταινία Death on the Nile

0
2731
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 14 Average: 3.9]

H εξωτική κρουαζιέρα με ποταμόπλοιο στον Νείλο που απολαμβάνει ο Ηρακλής Πουαρό παίρνει δραματική τροπή, όταν ο ειδυλλιακός μήνας του μέλιτος του τέλειου ζευγαριού συνταξιδιωτών του διακόπτεται από μία δολοφονία. Μπροστά στα μάτια μας και με φόντο τα επικά τοπία της ερήμου και των πυραμίδων της Γκίζας εκτυλίσσεται μία ιστορία αχαλίνωτου πάθους και αστείρευτης ζήλιας με πρωταγωνιστικό ένα μωσαϊκό κοσμοπολίτικων χαρακτήρων.

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Το θρυλικό μουστάκι… επέστρεψε. Και μαζί η δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά – μετά το προ 5ετίας Murder on the Orient Express – της λατρεμένης συγγραφέως ιστοριών μυστηρίου , Agatha Christie. Βέβαια το Murder On The Orient Express δεν ήταν και κάνα masterclass αγωνίας , αλλά υπήρχε μια γοητεία στήν κινηματογραφική του φιλοδοξία , στοχευμένη στο ενήλικο γκρούπ και με μια υπερπαραγωγή, στήν οποία μας “μόστραρε” ένα σωρό κομψά ντυμένους αστέρες του Hollywood ως τους κύριους ύποπτους του μυστηρίου.

Και ενώ ο Branagh εξασφάλισε σχεδόν τον διπλάσιο προϋπολογισμό για τούτο το sequel .… αυτό δεν εμφανίζεται (σχεδόν) ποτέ στήν μεγάλη οθόνη. Το (νέο) Death On The Nile είναι πιο “γκρίντζι” από κάθε άποψη, και εδώ με ένα καστ πιθανών δολοφόνων , αλλά πολύ χαμηλότερου βεληνεκούς και με ένα εμμονικό ψηφιακό orient(ation), σχεδόν , τόσο καθηλωτικό όσο ενα 4K screensaver μιάς οθόνης υπολογιστή. Θα μου πεις … και στο Orient Express έτσι δεν ήταν; Ναι, αλλά εδω ξεπερνά τον όρο “η τεχνολογία βοηθάει” , καθώς εδώ γίνεται πρωταγωνιστής με ενα συντριπτικό ποσοστό του 85% , και παρά τα production notes τα οποία μας πείθουν για το μέγεθος της παραγωγής , ο νέος “Φόνος” παραμένει μια ταινία , η οποία γυρίστηκε σε μια τεράστια δεξαμενή με νερό. Και το κακό είναι… ότι αυτό φαίνεται!!

Έχοντας σε εκτίμηση την σκηνοθετική ματιά και ερμηνευτική θεατρικότητα του Kenneth Branagh, ήμουν αρκετά περίεργος να δω (και εδω) , τι θα μπορούσε να προσφέρει σε μια ιστορία , η οποία έχει κάνει τον κύκλο της , ανα τα χρόνια. Η πικρή αλήθεια είναι , ότι (και) τούτο το sequel πέρασε από “σαράντα” κύματα πριν τελικά καταλήξει στην σκοτεινή αίθουσα. Η εξαγορά της Fox από την Disney, η στιγμή για την οποία στιγματίστηκε για πάντα η καριέρα του Armie Hammer με το #metoo σκάνδαλο του και φυσικά ο κύριος Covid, ο οποίος έριξε στο καναβάτσο την ταινία, καθώς η original προβολή της τοποθετείται στον Δεκέμβριο του 2020!! Άρα μιλάμε για έναν μικρό άθλο.

Όπως και στο Murder, έτσι και εδώ , ο Branagh αποτυγχάνει να δημιουργήσει μια ξεκάθαρη αίσθηση του χώρου, παραμελώντας τη διάταξη του σετ προς όφελος του θεατή. Τουλάχιστον σε εκείνη την ταινία, μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την κλειστοφοβία των στενών διαδρόμων και των μικρών διαμερισμάτων ενός τρένου. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα πειστικό , στο ταξίδι του στην Αίγυπτο. Οι ηθοποιοί πραγματικά “γυαλίζουν” κάτω από τη λάμψη του τεχνητού ήλιου του Branagh, ενω η “υπερβολή” του Murder έχει ισοπεδωθεί εδω απο μια ψεύτικη και επικά ψηφιακή κακογουστιά. Τι νόημα έχει να γυρίσει κάποιος την ταινία σε 65αρι φίλμ , αν η υπέροχη θέα που σου προσφέρει , είναι τόσο ψεύτικη;

Το πραγματικό όμως πρόβλημα της ταινίας , είναι ο ρυθμός της. Ενω ξεκινά υπέροχα , με μια ασπρόμαυρη flash-back σεκάνς στα χαρακώματα του Ά Παγκοσμίου Πολέμου , ώστε να μάθουμε την πραγματική προέλευση… του μουστακιού , στήν συνέχεια ο Branagh κάνει κατάχρηση του φιλμικού χρόνου , μέχρι να φτάσουμε στον πραγματικό θάνατο στον Νείλο. 70 λεπτά μάλιστα. Ο περισσότερος χρόνος “αφιερώνεται” στην “γνωριμία” όλων των βασικών παικτών, κάτι που θα ήταν ευχάριστο , αν κάποιος από αυτούς ήταν τουλάχιστον ενδιαφέρον , με το ευτυχισμένο ζευγάρι (Hammer-Gadot) να ταλαντεύεται στα όρια του ανυπόφορου , σε σημείο μάλιστα που η υπόσχεση για τον επικείμενο θάνατο κάποιου , να μοιάζει αρκετά ευπρόσδεκτη. Έτσι, μας μένει να παρακολουθούμε τον Πουαρό να τριγυρίζει στο πλοίο, να φλερτάρει αμήχανα με τη τζάζ τραγουδίστρια Σαλώμη και να αναπολεί το δικό του καταδικασμένο ειδύλλιο μερικές δεκαετίες πριν.

Ίσως ο Πουαρό του Branagh να ήταν πιο συναρπαστικός αν μπορούσε να πάρει μια απόφαση για το πώς θα τον παίξει. Ενώ το ερμηνευτικό πρότυπο παραμένει η αγέρωχη τηλεοπτική εκδοχή του David Suchet , η αλα Branagh version , με την όποια θεατρικότητα ήθελε να του δώσει , πλησιάζει πιο κοντά σε έναν ελαφρώς πιο ικανό επιθεωρητή Clouseau. Είναι παράξενο; Ναι. Ο Branagh είναι ένας χαρισματικός ηθοποιός, αλλά ο Πουαρό του στερείται κάθε προσωπικότητας.

Αυτή η έλλειψη ταυτότητας επεκτείνεται και στην ίδια την ταινία. Υπάρχει μια λάμψη στο Death on the Nile που κάνει τα πάντα να φαίνονται και είναι τεχνητά. Δεν έχει δοθεί προσοχή στην αίσθηση του χρόνου ή του τόπου , το εξωτικό σκηνικό έχει όλο το βάθος ενός φόντου πράσινης οθόνης , ενώ η κινηματογράφηση είναι επίπεδη και ρηχή και υπερβολικά φορτωμένη με glam εικόνες , διαφορετικές υπο-πλοκές που λίγο μας ενδιαφέρουν , “μελό” μουσική σε μια προσπάθεια εκμαίευσης του συναισθήματος που δεν την λες και απαραίτητη , λαθάκια και ουρίτσες , που οκ , είναι ικανά να αμαυρώσουν το συνολικό αποτέλεσμα , αλλά -και κατά περίεργο τρόπο – κάνει την ταινία ναι μεν , να παρακολουθείται άνετα – enter director Branagh – αλλά για τους μηυμένους (και ειδικά της ταινίας του 1978) , είναι απλά ικανή να σε βάλει ξανά στον κόσμο της Agatha Christie στην meta κινηματογραφική εποχή. Ερμηνευτικά , τουλάχιστον στα δικά μου μάτια , η ταινία δεν βγάζει κανέναν νικητή.

Το έργο της Christie – γεμάτο εξυπνάδα και μικρές ανατροπές– σίγουρα άξιζε κάτι καλύτερο από ό,τι ο Branagh φαίνεται ότι θέλει να του δώσει , καθώς εδώ το αστυνομικό δαιμόνιο του Πουαρό ισοπεδώνεται , ενώ στερείται προσωπικότητας ή ακόμη και νοήματος. Και αυτό αφήνει μια μικρή πίκρα από το να ήταν , ας πούμε , κακό σαν φιλμ , για τον απλό λόγο , ότι θα μπορούσε να είναι , κατά κάποιο τρόπο την ίδια στιγμή , διασκεδαστικό. Αλλά το άψυχο και προσβλητικά πεζό, Death on the Nile , δεν προσφέρει καν την ευχαρίστηση , του: “τόσο κακό που είναι καλό”. Είναι απλά, χάσιμο του χρόνου…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★✬☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Kenneth Branagh
  • Armie Hammer
  • Gal Gadot

Death On Nile Trailer

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.