Κριτική για την ταινία Cyrano

0
456
C_13199_R Haley Bennett stars as Roxanne and Peter Dinklage as Cyrano in Joe Wright’s CYRANO A Metro Goldwyn Mayer Pictures film Photo credit: Peter Mountain © 2021 Metro-Goldwyn-Mayer Pictures Inc. All Rights Reserved.
Βαθμολόγησε το άρθρο

Ένας άνδρας μπροστά από την εποχή του, ο Συρανό ντε Μπερζεράκ, (τον υποδύεται ο Peter Dinklage του “Game Of Thrones”) πάντα καταφέρνει να θαμπώνει τους αντιπάλους του, είτε με σφοδρά λογοπαίγνια σε μια λεκτική κονταρομαχία είτε με άψογη ξιφασκία σε μια μονομαχία. Πεπεισμένος, ωστόσο, πως η εμφάνισή του τον καθιστά ανάξιο της αγάπης μιας αφοσιωμένης φίλης, της λαμπερής Ρωξάνης (την υποδύεται η Haley Bennett) ο Συρανό δεν εκδηλώνει τα συναισθήματά του προς αυτήν, και η Ρωξάνη στο μεταξύ ερωτεύεται με την πρώτη ματιά τον Κρίστιαν (στο ρόλο ο Kelvin Harrison).

  • Γράφει ο Παναγιώτης Πυλαρινός (CinemaFiles)

Στην παράδοση των κλασικών ταινιών της MGM που απογειώνουν το συναίσθημα του θεατή σε λυρισμό, μουσικότητα, αλλά και εικονογράφηση των πιο ρομαντικών ιστοριών, ο βραβευμένος Joe Wright ενορχηστρώνει ένα σύνθετο cast ηθοποιών για την επική ιστορία του εύγλωττου γλωσσικά μα καταραμένου ερωτικά, Συρανό.

Ύστερα από την έντονη πολιτική βιογραφία του Darkest Hour , το φαντασμαγορικό και πλούσιο στιλιστικά Anna Karenina , την γλυκόπικρη ερωτική εποποιία του Atonement και την λεπτεπίλεπτη λογοτεχνική διασκευή του Pride & Prejudice , ο Wright , αναλαμβάνει μια μεταφορά σε μια ρομαντική και βαθιά διαχρονική ιστορία ανομολόγητου έρωτα και κρυφής ερωτικής διεκδίκησης.

Απο την απέναντι όχθη , αυτή του υλικού , έχουμε ενα έργο το οποίο μετράει ουκ ολίγες μεταφορές στην μεγάλη αλλά και μικρή οθόνη , με την πρώτη μάλιστα να ξεκινά απο το 1900 ! Στούς πιο πολλούς θεατές χαραγμένο στην σινεφιλ τους μνήμη , είναι ο Συρανό του 1990 με τον Gérard Depardieu (μια διασκευή που έφτασε μέχρι τα Oscar) , αλλά και η προσωπική μου αγαπημένη – και πιο χαλαρή μεταφορά – Roxanne με τον Steve Martin στα ‘80s.

Οπότε … το υλικό υπάρχει , και η αξία του σκηνοθέτη σε ιστορικά δράματα γνωστή. Μπορεί να πάει κάτι στραβά; Και όμως … ναι. Γιατί όσο άξιος “μπαλαδόρος” και αν είναι ο Wright , παίζοντας μάλιστα στο δικό του “γήπεδο” , βάζει αυτογκόλ απο τα αποδυτήρια , καθώς αποπειράται να πειραματιστεί , εντάσσοντας ολόκληρο το έργο … σε μια μουσική παρτιτούρα, και σε ενα καθολικό και politically correct diversity . Ίσως ο λόγος που χαράχτηκε η συγκεκριμένη μουσική πορεία , έγινε για να μπορέσει να δικαιολογήσει το στιλιζάρισμα των ηθοποιών του , και ειδικά αυτό του Dinklage , καθώς ο ίδιος είχε ερμηνεύσει στην off-Broadway παράσταση τον Συρανό , το 2018. Για το δεύτερο ίσως , γιατί με αυτόν τον τρόπο, προσπαθεί να δημιουργήσει μια περίεργα όμορφη ατμόσφαιρα , κάνοντας το έργο του να βροντοφωνάξει ότι αυτή την εκδοχή θέλει και πρέπει να διαφέρει κατά πολύ από τις προηγούμενές της.

Σκεπτικά που όμως – όσο και καλή διάθεση να είχε ο Wright , ώστε να λειτουργήσουν – του γυρνά μπούμερανγκ , καθώς το έργο αντί να κάνει ΤΗΝ έκπληξη , περισσότερο παραπέμπει στην – και σεναριακή – υπερβολή και καταλήγει να δώσει ένα απλώς OK αποτέλεσμα, στη θέση μιας σίγουρα πολύ πιο καλής ταινίας , αν φυσικά λάβουμε υπόψην – για άλλη μια φορά – το σκηνοθετικό παλμαρέ του Wright . Σαφώς και μιλάμε για μια πολύ όμορφη παραγωγή που δεν πρόκειται να δυσαρεστήσει την πλειοψηφία του κοινού που θα την προτιμήσει , και ειδικά τους φαν του Wright , καθώς , και εδω , σκηνοθετικά δίνει και πάλι μια top-tier δημιουργία , βοηθούμενος και απο την φωτογραφία του Seamus McGarvey (Atonement , Anna Karenina).

Εκεί όμως που το φίλμ χάνει πόντους , αλλά και προσωπικά μου φάνηκε ότι πάσχει , είναι στόν βασικό κορμό του. Αυτό της μουσικής. Μια μουσική και τραγούδια που υπέγραψαν ο
Άαρον Ντέσνερ και ο Μπράις Ντέσνερ του ροκ συγκροτήματος The National , που δεν “δουλεύουν” αλλά και οι τραγουδιστικές ικανότητες των ηθοποιών , τα οποία , αμφότερα , με “πέταξαν” εξω απο το ολο κλίμα της ταινίας , και που νομίζω οτι δεν πρόκειται να ξετρελάνει και τον μέσο θεατή. Όαση στα παραπάνω (και παρά τις limited φωνητικές του ικανότητες) , ο πάντα συνεπής ερμηνευτικά Peter Dinklage , ο οποίος και εδω δίνει μια φανταστική ερμηνεία και κλέβει την παράσταση.

Τούτου λεχθέντος , ο Cyrano του Joe Wright , σε τούτη την “πειραγμένη” μεταφορά του , θα ικανοποιήσει πρώτα τους “γκρούπι” του Joe Wright που προτίθενται να δουν κάτι διαφορετικό από αυτόν – αν και “πατάει” στα μουσικά μονοπάτια της Anna Karenina – αλλά και στόν μέσο θεατή που αρέσκεται μεν στο είδος του μιούζικαλ , αλλά και που τον ενδιαφέρει μια ιδιαίτερη εκδοχή ενός κλασικού έργου. Για τούς άλλους, ἐμοῦ παρόντος… δεν θα μπορέσουμε!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★☆☆☆

– Ακόμα, μπορείτε να δείτε:


0
Λεπτά
 
  • Peter Dinklage
  • Haley Bennett
  • Kelvin Harrison Jr.

Cyrano Trailer


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.