Σάββατο, 18 Μαΐου, 2024
Cineramen Rebranded Logo

Φανατικοί του κινηματογράφου με αγάπη για κριτικές, αφιερώματα και πρόσφατες ειδήσεις από το χώρο της μεγάλης και της μικρής οθόνης, αλλά και από τον κόσμο των videogames. 🎥🍿👾

ΑρχικήΚριτικέςΚριτική για την ταινία Barbie

Κριτική για την ταινία Barbie

Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 34 Average: 3.1]
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 34 Average: 3.1]

 

Mια από τις πλέον αναμενόμενες ταινίες αυτού του καλοκαιριού, μαζί με το Mission Impossible και το Oppenheimer, είναι και η Barbie. Και σε μεγάλο βαθμό το hype που έχει δημιουργηθεί είναι αναπάντεχο, καθώς στο πρώτο άκουσμα μιας τέτοιας ταινίας πολλοί το πήραν (και το πήραμε) στην πλάκα.

Το πράγμα άρχισε να σοβαρεύει όμως όταν τη σκηνοθεσία ανέλαβε η Greta Gerwig (Lady Bird) βασική εκπρόσωπος του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου τα προηγούμενα χρόνια, συνυπογράφοντας και το σενάριο μαζί με τον σύντροφό της Noah Baumbach (σκηνοθέτης των Marriage Story, White Noise πιο πρόσφατα). Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθαν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους τα ηχηρά ονόματα των Margot Robbie και Ryan Gosling ως Barbie και Ken αντίστοιχα, για να ανεβάσουν περαιτέρω οι προσδοκίες.

Και πράγματι η ταινία με μια φεμινιστική προσέγγιση καταφέρνει να ξεφύγει από μια επιφανειακή και «πλαστική» απεικόνιση, βάζοντας στο κάδρο υπαρξιακά και κοινωνικά ζητήματα.

Το στόρι κινείται ανάμεσα στην Barbieland, τον φανταστικό κόσμο των Barbie όπου οι γυναίκες έχουν τον έλεγχο της κοινωνίας, και τον γνώριμο ανδροκρατούμενο ακόμα σε μεγάλο βαθμό κόσμο μας. Η ταινία πετυχαίνει να φέρει σε αντιδιαστολή αυτούς τους κόσμους όπου οι ισορροπίες τους κινδυνεύουν να διαταραχθούν με την παρουσία της πρωταγωνίστριας, βρίσκοντας την ευκαιρία να καταπιαστεί με τα διαχρονικά θέματα της πατριαρχίας, του σεξισμού, της καπιταλιστικής υπερκατανάλωσης, της υλιστικής εικόνας εντυπωσιασμού. Όλα αυτά με σημείο αναφοράς την αψεγάδιαστη εικόνα της Barbie, που πρέσβευε μια στρεβλή τελειότητα που υποσυνείδητα έχει συμβάλει και αυτή στο να διαμορφωθούν ορισμένες στερεοτυπικές αντιλήψεις.

Τα παραπάνω δίνονται με μια πολύ ροζ, αρκετά σουρεάλ, και κατά διαστήματα υπερβολική προσέγγιση, που ξεκινάει από τα σκηνικά και φτάνει μέχρι τη δράση και τις ερμηνείες. Σε όλη αυτή την πορεία η ταινία είναι σταθερά ευχάριστη, αν και δεν καταφέρνει να γίνει πραγματικά αστεία πέρα από ορισμένες πετυχημένες σκηνές, υποβαθμίζοντας την κωμωδία προς ένα πιο «πολιτικοποιημένο» και διδακτικό σενάριο.

Αυτοί που σίγουρα είναι απολαυστικοί είναι οι πρωταγωνιστές της ταινίας που μοιάζουν ιδανικοί. Η Margot Robbie αναμενόμενα έχει την εικόνα, αλλά όπως έχει αποδείξει ήδη λειτουργεί εξαιρετικά και σε κωμικές και δραματικές στιγμές, δίνοντας εδώ το συναισθηματικό εύρος ενός χαρακτήρα που προσπαθεί να βρει την ταυτότητά του μέσα από υπαρξιακές ανησυχίες και σύγχρονα ψυχολογικά προβλήματα. Δίπλα της ακόμα καλύτερος ο Ryan Gosling ως ένας άβουλος, αφελής, χαρωπός Ken, αξιοποιώντας όλο το κωμικό του μπρίο σε μια πραγματικά διασκεδαστική παράσταση. Από το συμπληρωματικό καστ οι περισσότεροι δεν βρίσκουν το χρόνο να μείνουν ουσιαστικά στη μνήμη, πλην της America Ferrera (πρωταγωνίστρια της σειράς Ugly Betty προ ετών) που διατηρεί τη μεγαλύτερη φυσικότητα στο «κουκλοθέατρο» που έχει στηθεί, και του (σχεδόν) πάντα εύστοχου κωμικά Will Ferrell.

Μια ευχάριστη, (άνισης) φεμινιστικής σκοπιάς ταινία που δεν ικανοποιεί απόλυτα τις προσδοκίες που έχει δημιουργήσει, αλλά στα πλαίσια του συνολικού concept μπορεί να θεωρηθεί ως μια πετυχημένη και αναπάντεχη κινηματογραφική μεταφορά.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ★★★☆☆

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ