Η πρώτη γυμνή σκηνή ήταν σε Ελληνική ταινία

0
338
Βαθμολόγησε το άρθρο

Οι ερωτικές σκηνές στο σινεμά είναι σίγουρα διαδεδομένες και πλέον μπορούμε να πούμε ότι πολλοί τις… επιδιώκουν. Αυτό όμως που πιθανώς δεν ήξεραν και πολλοί είναι ότι η πρώτη γυμνή σκηνή στην ιστορία του κινηματογράφου ήταν σε Ελληνική ταινία.

 

Πληροφορίες και εισαγωγή μέσα από το άρθρο που βρήκαμε στα 24 Γράμματα

Οι Αθηναίοι πρωτοβλέπουν κινηματογράφο το 1897. Η προβολή της κινούμενης εικόνας προκαλεί ζωηρές αντιδράσεις και το καινούργιο θέαμα γίνεται μόνιμο θέμα συζήτησης και αιτία πολλών δημοσιεύσεων. Ο ελληνικός αλλά και βαλκανικός κινηματογράφος ξεκινάει το 1906 με τους αδερφούς Γιαννάκη και Μίλτο Μανάκια που αρχίζουν να κινηματογραφούν στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, η οποία ανήκει ακόμα στην επικράτεια της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Οι Μανάκια δημιουργούν ένα μοναδικής αξίας αρχείο με περισσότερες από 60 ταινίες. Ένας γάλλος κινηματογραφιστής ο Λεόνς, γυρνά τα πρώτα επίκαιρα από τη Μεσοολυμπιάδα της Αθήνας την ίδια χρονιά. Το 1907 ανοίγει ο πρώτος κινηματογράφος στην Αθήνα. Οι αίθουσες προβολών αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται. Έκτακτες προβολές οργανώνονται στα θέατρα. Τη χρονική περίοδο μεταξύ 1910-11 γυρίζονται ορισμένες βουβές κωμωδίες μικρού μήκους από τον σκηνοθέτη – ηθοποιό Σπύρο Δημητρακόπουλο, ο οποίος ερμηνεύει και τους περισσότερους ρόλους των ταινιών, με το ψευδώνυμο “Σπυρίδιον”.

Το 1914 ιδρύεται η κινηματογραφική εταιρία “Αστυ Φιλμ” και αρχίζει η παραγωγή ταινιών μεγάλης διάρκειας. Η Γκόλφω, ένα γνωστό θεατρικό δραματικό ειδύλλιο, δίνει το σενάριο και είναι η πρώτη Ελληνική ταινία μεγάλου μήκους.

Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η κινηματογραφική παραγωγή δεν αναστέλλεται εντελώς, αλλά περιορίζεται στα πολεμικά επίκαιρα. Παρά της αντιξοότητες του πολέμου αναδεικνύονται σημαντικοί Έλληνες σκηνοθέτες, όπως ο Γεώργιος Προκοπίου, ο Δημήτρης Γαζιάδης και άλλοι, που γυρίζουν με πολύ ψυχή και με λίγα με πρωτόγονα μέσα, σκηνές από το μέτωπο και τη Μικρασιατική καταστροφή.

Η πρώτη γυμνή σκηνή στο σινεμά

Το μυθιστόρημα «Δάφνις και Χλόη»διασκευάστηκε και έγινε ταινία το 1931 από τον Ορέστη Λάσκο, σημαντικό σκηνοθέτη και ποιητή του 20ου αιώνα. Η ταινία είχε να κάνει με δυο βοσκούς, οι οποίοι βρίσκουν παρατημένα ένα αγόρι και ένα κορίτσι σε μια παραλία της Λέσβου. Τα παιδιά φαίνεται πως δεν ανήκουν σε φτωχές οικογένειες και οι βοσκοί αποφασίζουν να τα αναθρέψουν. Ονομάζουν το αγόρι, Δάφνις και το κορίτσι Χλόη. Τα παιδιά μεγαλώνουν μαζί στη φύση και βοηθούν τους θετούς γονείς τους στη βοσκή των ζώων. Όταν μεγαλώνουν τα αθώα παιχνίδια μεταξύ τους μετατρέπονται σε ερωτικά χάδια και έπειτα από αρκετές περιπέτειες βρίσκουν την πραγματική τους καταγωγή και ζουν τον έρωτά τους.

Στην περιβόητη πρώτη γυμνή σκηνή, βλέπουμε δύο νέους οι οποίοι περιφέρονταν στις παραλίες και στα βουνά της Λέσβου και όταν αντίκρισαν ο ένας τον άλλον γυμνό άρχισαν να ερωτεύονται. Ένας νεαρός πρίγκιπας πολιορκεί τη Χλόη και προσπαθεί να τη βιάσει, αλλά τη σώζει ο αγαπημένος της. Το έργο τελειώνει όταν οι δύο νέοι μαθαίνουν ότι κατάγονται από διαφορετικές  οικογένειες και μπορούν πλέον να ζήσουν τον έρωτά τους, σε μια σκηνή που γενικότερα προκάλεσε πολλές αντιδράσεις για πολλούς και διάφορους λόγους.

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στους κινηματογράφους στις 27 Ιουνίου 1931 και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, ωστόσο μνημονεύεται και σήμερα ως «η πιο καλλιτεχνική ταινία του προπολεμικού καλλιτεχνικού κινηματογράφου» και πρώτη ταινία στην Ευρώπη που έδειχνε γυμνούς τους πρωταγωνιστές.

Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.