Οι πιο αμφιλεγόμενες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου: Salò, ή 120 ημέρες στα Σόδομα, του Pier Paolo Pasolini

0
4995
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 15 Average: 2.6]

Η επηρεασμένη από ανολοκλήρωτο λογοτεχνικό έργο του Marquis de Sade, ταινία του Ιταλού – ήδη αμφιλεγόμενου, εξαιτίας του καλλιτεχνικού, ιδιωτικού και πολιτικού του βίου – ηθοποιού, ποιητή, συγγραφέα, σεναριογράφου και σκηνοθέτη, Pier Paolo Pasolini, Salò ή 120 ημέρες στα Σόδομα (1975) είναι μία από τις πλέον λογοκριμένες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, λόγω των ωμών και εξαιρετικά βίαιων σκηνών της.

  • Aπό την Τίνα Κανάβα

Από τη Γαλλία του 18ου αιώνα, στην οποία εκτυλίσσεται η πλοκή στο χειρόγραφο του M. de Sade, μεταφερόμαστε στο φασιστικό κρατίδιο Salò της Βόρειας Ιταλίας επί Μουσολίνι, το 1944, προσδίδοντας έτσι πολιτική διάσταση σε όσα διαδραματίζονται.

Αποτελούμενη από τέσσερα μέρη, η ταινία τοποθετεί 18 εφήβους, κορίτσια και αγόρια απέναντι σε τέσσερις πανίσχυρους άντρες του καθεστώτος, στους οποίους υποχρεώνονται να δώσουν ευχαρίστηση με κάθε τρόπο, χωρίς καμία ελπίδα για διαφυγή, κανένα νόμο, κανέναν ηθικό κώδικα με μόνη υπόσχεση το θάνατό τους.

Μπορεί η κινηματογράφηση των φρικαλεοτήτων από τον Pasolini να ωχριά μπροστά στις αντίστοιχες περιγραφές του M. de Sade, ωστόσο οι σκηνές που απεικονίζουν όργια, βασανισμούς, βιασμούς, ουρολαγνεία και κοπροφαγία είναι κάτι παραπάνω από σκληρές.

Ο τρόπος που παρουσιάζονται οι σαδομαζοχιστικές επιθυμίες των τεσσάρων φασιστών, μέσα από τα εξαιρετικά, ψυχρά και χωρίς καλλωπισμούς, πλάνα του Pasolini είναι μια επισήμανση σχετικά με το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος όταν κατέχει εξουσία, όταν η βία είναι νόμιμη και όταν του δίνεται η δυνατότητα να λειτουργήσει ανεξέλεγκτα, χωρίς κανέναν φραγμό.

Ωστόσο αξιοσημείωτο είναι πως ο Pasolini δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στους κατόχους της εξουσίας αλλά και στη συμπεριφορά των θυμάτων, όταν τους δίνεται η ευκαιρία να διασωθούν. Επομένως, εγείρονται ερωτήματα, πάντα καίρια, σχετικά με το αν είναι όλες οι συμπεριφορές αποδεκτές όταν κάποιος βρίσκεται σε κίνδυνο, αν μπορεί το θύμα να κάνει οτιδήποτε προκειμένου να σώσει τη ζωή του, ακόμη κι όταν πρόκειται να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές άλλων, αν τελικά η γραμμή που διαχωρίζει το θύτη από το θύμα είναι πάντα διακριτή. Ενώ ακόμη μεγαλύτερος προβληματισμός προκύπτει από τη στάση των μη άμεσα εμπλεκομένων, όπως οι πόρνες που έχουν επιλεγεί για να τους «ψυχαγωγούν» και οι φρουροί, που με την παθητικότητά τους απέναντι στους τέσσερις εξουσιαστές, γίνονται συνένοχοι σε έναν κύκλο ατέρμονης βίας, ενώ θα μπορούσαν να δράσουν ως καταλύτες στον αποτροπιασμό, στρεφόμενοι εναντίον των βασανιστών.

Το Salò, ή 120 Μέρες στα Σόδομα, είναι ένα δύσκολο στη θέαση, σοκαριστικό φιλμ που εστιάζει στο απόλυτο κακό, το κακό ως εξαρτησιογόνο ουσία από όπου δεν υπάρχει δίοδος σωτηρίας ούτε και ελπίδα για λύτρωση, όπου η απόδραση από αυτό το κλειστοφοβικό σύμπαν μιας ομάδας παραφρόνων είναι ανέφικτη – Ίσως και για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι μία από τις αγαπημένες ταινίες του Michael Haneke (βλ. Funny Games).

Είναι εξαιρετικά σπάνιο μια ταινία να αηδιάσει, να καθηλώσει, να προβληματίσει και να διχάσει ταυτόχρονα τόσο όσο αυτό το ψυχοφθόρο, συνάμα αριστουργηματικό κύκνειο άσμα του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη.

Ο Pasolini, έπεσε θύμα δολοφονίας, στις 2 Νοεμβρίου του 1975, σε ηλικία 53 ετών, κατά πολλούς υπογράφοντας ο ίδιος την καταδίκη του μέσα από αυτό το πολιτικό χρονικό βίας και σαδομαζοχισμού, παρόλο που το γεγονός καταγράφηκε ως σεξουαλικό έγκλημα με δράστη ένα νεαρό εκδιδόμενο.

Μία μόλις ημέρα πριν το θάνατό του, είχε δώσει συνέντευξη η οποία κυκλοφόρησε με τίτλο «Είμαστε όλοι σε κίνδυνο».

Δείτε και εδώ το σχετικό trailer


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.