Ακόμα και το σινεμά είναι θέμα παιδείας

0
634
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 2 Average: 5]

Λατρεύουμε τον κινηματογράφο όσο δεν πάει και δεν θα σταματήσουμε ποτέ να πηγαίνουμε σινεμά. Όσες πλατφόρμες και να βγουν δε συγκρίνεται η μαγεία της σκοτεινής αίθουσας και του θερινού φυσικά, ανάλογα και με την εποχή.

 

Αυτά σαν μια μικρή εισαγωγή, καθώς με αφορμή μια προσωπική εμπειρία θα αναφερθούμε σε μερικά απλά (αλλά δυστυχώς όχι κατανοητά) πράγματα που έχουν να κάνουν με την παιδεία που χρειάζεται ακόμα και ένας θεατής όταν μπαίνει και βγαίνει από μια αίθουσα.

Προβολή για την ταινία τρόμου (το τονίζουμε αυτό) Smile, ώρα 20:30 και εισιτήρια κλεισμένα. Μέχρι εδώ καλά. Στα εκδοτήρια όλο και πιο μεγάλη η παρουσία παιδιών ηλικίας από 10-15 ετών. Λέμε θα έχει και κάποια άλλη ταινία παράλληλα, δεν δώσαμε σημασία.

Μπαίνουμε στην αίθουσα και τα ίδια πιτσιρίκια ερχόντουσαν στην ίδια αίθουσα και αναρρωτιόμαστε μήπως έχει το Minions ή κάποια άλλη ταινία κατάλληλα για ανήλικους. Μην τα πολυλογούμε, η μισή αίθουσα είχε γεμίσει από άτομα όχι κάτω των 18 αλλά και των 15 χρονών.

Θα μου πείτε, πλέον με τα όσα βλέπουμε και ακούμε υπάρχει κάτι που να μας σοκάρει; Η αίθουσα γέμιζε, ενώ online έδειχνε πως υπήρχαν άπειρα εισιτήρια και μάλιστα μερικές θέσεις δεν εμφανίζονταν καν που σημαίνει πως θα υπήρχαν και αποστάσεις ενδεχομένως, αλλά που τέτοια τύχη.

Πως γίνεται γονείς να αφήνουν ασυνόδευτα στην πλειοψηφία τους παιδιά ίσως δημοτικού, σίγουρα γυμνασίου στην πλειοψηφία να πάνε να δουν μια ταινία τρόμου που έχει άφθονες gore σκηνές και αναφέρεται στο ευαίσθητο θέμα της ψυχικής υγείας.

Είναι πολυδιάστατο το συγκεκριμένο θέμα, ωστόσο γονείς αλλά και υπεύθυνοι του σινεμά δεν θα έπρεπε να επιτρέψουν ποτέ να σε παιδιά να δουν μια τέτοια ταινία. Και φυσικά πάμε και στο τι ακολούθησε στην διάρκεια της προβολής.

Εδώ είναι και το θέμα της παιδείας, που αναφερόμαστε στον τίτλο. Στην γενική παιδεία δεν θα πούμε κάτι, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνεται εκτός αίθουσες όταν για δυο ώρες δεν μπορεί να υπάρξει ησυχία, ενός τύπου σεβασμός στους υπόλοιπους θεατές και γενικότερα μια ανθρώπινη συμπεριφορά.

Αφήνουμε τα εκτός αίθουσας, αλλά είναι αδιανόητο να μην μπορουν οι θεατές να απολαύσουν μια ταινία επειδή κάποια άτομα μιλούν διαρκώς, βγάζουν κινητά, κανιβαλίζουν σε όλη την διάρκεια και πάει λέγοντας.

Και μάλιστα η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα έπρεπε να βρισκόταν καν στην αίθουσα λόγω ηλικίας. Κάποιες χλιαρές παρατηρήσεις έγιναν από το προσωπικό και μερικούς θεατές, αλλά φυσικά δεν έδωσαν και πολύ σημασία, συνεχίζοντας απτόητοι.

Από το πρώτο βήμα στην αίθουσα μέχρι και το τελευταίο πρέπει να καταλάβουν οι παρευρισκόμενοι πως δεν είναι στο σπίτι τους, αλλά σε έναν ιδιωτικό χώρο και το κυριότερο με άτομα που θέλουν να δουν την ταινία και όχι την κάθε ανοησία που θα πετάει ή θα σκεφτεί να κάνεις καθένας/καθεμία.

Εν ολίγοις, έχουμε φτάσει να πηγαίνουμε να ξεσκάσουμε σε ένα σινεμά και μια μερίδα ανθρώπων (ήταν και κάποιοι ενήλικοι με μυαλό 10χρονου φυσικά που έλεγαν τις χαζομάρες τους για να συναγωνιστούν) χαλάει την ολη υπέροχη εμπειρία.

Όχι όμως δεν θα μας διώξετε από τα σινεμά και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε. Η πλειοψηφία θα επικρατήσει και δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσει. Απλά θα ήταν μια καλή ευκαιρία κάποια στιγμή οι γονείς να μάθουν στα παιδιά τους και σε ποιες ταινίες πρέπει να πηγαίνουν, αλλά και την συμπεριφορά που θα πρέπει να έχουν.

Φυσικά για το τέλος αφήσαμε το κομμάτι της ατομικής ευθύνης: του καθαρού χώρου. Μετά το τέλος της προβολής, πεταμένα ποπ κορν, αναψυκτικά, όλα βρώμικα και μια κατάσταση απερίγραπτη. Δεν κάνει τίποτα, παρά μόνο λίγα δευτερόλεπτα να μαζέψει κάποιος τα σκουπίδια του και να τα πετάξει στους αντίστοιχους κάδους. Αλλά θα μου πείτε εδώ και ενήλικοι δεν έχουν τον παραμικρό σεβασμό σε αντίστοιχους χώρους. Σόι πάει το βασίλειο μάλλον…

Αν δεν είναι έτοιμα πάντως τα παιδιά να πηγαίνουν κινηματογράφο, τότε μην τα πάτε. Ή πηγαίντε όλοι μαζί όπως είναι το σωστό και στις ταινίες που αρμόζει να δουν. Να στέλνεις τα παιδιά σου σε ταινία τρόμου είναι ανεπίτρεπτο, όπως και το να επιτρέπεται η είσοδος από τους υπαλλήλους, αλλά αυτοί ωστόσο κάνουν την δουλειά τους και δεν φταίνε σε κάτι. Σαφέστατα πρέπει να επιβιώσουν και οι κινηματογράφοι, αλλά με τον “σωστό” τρόπο ξεκαθαρίζοντας και την πολιτική τους.

Πολλές οι σκέψεις, μεγάλος ο θυμός για πολλούς λόγους όπως καταλάβατε, ωστόσο επειδή γουστάρουμε το σινεμά θέλουμε να έχουμε και μια ωραία εμπειρία κάθε φορά και σίγουρα Κυριακή βράδυ δεν περίμεναμε αυτό το πράγμα. Για να πούμε την αλήθεια, γενικότερα δεν το περιμέναμε αυτό. Για αυτό λοιπόν και το σινεμά είναι θέμα παιδείας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.