A Winter’s Tale – Κριτική ταινίας

0
1153

Διάρκεια: 118′
Πρωταγωνιστούν: Κόλιν Φάρελ, Ράσελ Κρόου, Γουίλιαμ Χαρτ, Τζέσικα Μπράουν Φάιντλεϊ, κ.α.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 1 / 5
Ο επιδέξιος διαρρήκτης Πίτερ Λέικ βρίσκεται το 1916 στο στόχαστρο του αρχινονού Πέρλι Σομς. Προσπαθώντας να διαφύγει, θα βρεθεί τυχαία μπροστά στην πανέμορφη Μπέβερλι που ερωτεύεται παράφορα, παρά την ανίατη αρρώστια που την ταλαιπωρεί. Μέσα από μια σειρά περίεργων γεγονότων, ο νεαρός θα βρεθεί στη σύγχρονη Νέα Υόρκη υπηρετώντας την ιδέα της αιώνιας αγάπης προς αυτήν.

Η ιστορία και το trailer δεν σε εμπνέουν για πολλά, ωστόσο το όνομα του αξιόλογου σεναριογράφος Ακίβα Γκόλντμαν («Ένας Υπέροχος Άνθρωπος», «Cinderella Man», «Κώδικας Da Vinci» σε προδιαθέτει για κάτι έστω αξιοπρεπές. Συν τοις άλλοις το καστ δεν το λες και του πεταματού.

Αντ’ αυτού όμως έχουμε μια από τις πιο ανιαρές  ταινίες της χρονιάς, ένα σαχλό παραμυθάκι το οποίο από ένα σημείο και μετά παρακαλάς να τελειώσει. Χωρίς αρχή, μέση και με ένα απογοητευτικό φινάλε, το Winter’s Tale είναι ένα συνονθύλευμα που παρά το γεγονός ότι το trailer σε προδιαθέτει για μια καλοφτιαγμένη ρομαντική ταινία, αντίθετα όσο περνάει η ώρα γίνεται όλο και πιο αδιάφορη.

Το βασικό πρόβλημα της, είναι ότι δεν ξέρει προς τα που να κινηθεί, προς το ρομάντζο ή την κοινωνική προέκταση του θέματος με αποτέλεσμα να γίνεται ένα χάος. Συν τοις άλλοις, ο σκηνοθέτης δεν κάνει κάτι για να σου τραβήξει το ενδιαφέρον, μιας και η σκηνοθεσία του είναι άνευρη, το σενάριο του ώρες-ώρες για κλάματα (όχι κυριολεκτικά), ενώ οι βασικοί ηθοποιοί -με εξαίρεση την Jessica Brown Findlay- αγγίζουν τα όρια του τραγελαφικού.

Η μετάβαση από το παρών στο παρελθόν δεν είναι καθόλου πειστική και παρά την καλή δουλειά στην φωτογραφία που είναι εμφανής ανά διαστήματα, τα εφέ και τα σκηνικά είναι προχειροφτιαγμένα, μη βοηθώντας την ταινία να ανεβεί επίπεδο.

Ωστόσο εκεί που χωλαίνει η ταινία, όπως αναφέρθηκε είναι η πλοκή της, η οποία είναι εντελώς στάσιμη, με τους ηθοποιούς να μην μπορούν να προσφέρουν κάτι παραπάνω από τους flat χαρακτήρες τους, ειδικότερα ο γραφικός Russell Crowe σε μια ερμηνεία που δεν νομίζουμε να μνημονεύεται για καιρό. Και ο Colin Farell αποδεικνύεται λίγος για τον ρόλο του, ένας καλός ηθοποιός ο οποίος βέβαια πολλές φορές είναι ή του ύψους ή του βάθους. Η Jessica Brown Findlay αντίθετα είναι όλα τα λεφτά σε αυτόν τον τομέα.

Εντέλει, το Winter’s Tale είναι μια ταινία χαμηλής πτήσης, αργή, ανιαρή και ανά στιγμές τραγελαφική, που δεν προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο ούτε στον θεατή, ούτε γενικότερα στο είδος της και ξεχνιέται ακριβώς μετά την παρακολούθηση της. Υπάρχουν πολλές ρομαντικές ιστορίες πολύ καλύτερα δοσμένες, οπότε προτιμήστε καλύτερα κάτι άλλο.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.