22 Jump Street – Κριτική ταινίας

1
1367
Βαθμολόγησε το άρθρο
[Total: 2 Average: 3]

Διάρκεια: 112′

Πρωταγωνιστούν: Channing Tatum, Jonah Hill, Ice Cube, κ.α.

Για τη νέα τους μυστική αποστολή, ο Schmidt (Jonah Hill) και ο Jenko (Channing Tatum) θα χρειαστεί να ανταλλάξουν τα όπλα τους με κάρτες μέλους σε Αδελφότητες Κολεγίου. Οι δυο τους θα ζήσουν μοναδικές πανεπιστημιακές εμπειρίες για να εξιχνιάσουν μια επικίνδυνη μυστική οργάνωση. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι η ζωή στο κολέγιο είναι, στην καλύτερη περίπτωση, χαοτική και απολαυστικά επικίνδυνη. Η φιλία τους θα δοκιμαστεί, αφού νέα πρόσωπα θα μπουν στις ζωές τους. Έτσι, η προσοχή τους δεν θα είναι αποκλειστικά στραμμένη στην αποστολή τους, αλλά και στο πώς να επαναπροσδιορίσουν τη φιλία και τη σχέση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3 / 5

To 21 Jump Street έμοιαζε να είναι ένα τεράστιο φιάσκο, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι συντελεστές αποφάσισαν να αλλάξουν εντελώς το στυλ της ταινίας σε μια ριψοκίνδυνη επιλογή. H ταινία εντέλει είχε πολύ χαβαλέ και όπως ήταν λογικό οι εντυπωσιακές εισπράξεις της απέφεραν και ένα sequel.

Εδώ λοιπόν στο 22 Jump Street, η ταινία όντας απαλλαγμένη από το να μας συστήσει χαρακτήρες και την “ταυτότητα” του franchise, επικεντρώνεται αποκλειστικά στο πως να κάνει τον θεατή να το διασκεδάσει. Και το πετυχαίνει σχεδόν άψογα, άσχετα αν το τραβάει σε μερικά σημεία.

Ταινίες σαν και αυτή, σε κάνουν να ξέρεις τι να περιμένεις. Το 22 Jump Street έχει τα πάντα ένα κλικ πιο πάνω. Την καφρίλα, τον χαβαλέ γενικότερα, την δράση, ακόμα και το… ξεχείλωμα. Αλλά δεν σε πειράζει καθόλου, γιατί είσαι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. Αν δεν είσαι, μην περάσεις ούτε απ’ έξω.

Οι Phil Lord και Christopher Miller (που μεταξύ άλλων μας έδωσαν και το Lego Movie πριν λίγο καιρό) από την αρχή της ταινίας, αφήνουν στην άκρη σενάριο και οτιδήποτε άλλο μπορεί να… χαλάσει την μαγιά και βάζουν τα πάντα στον αυτόματο πιλότο. Η ιδέα να βάλουν τον Channing Tatum και τον Jonah Hill στο κολέγιο έχει χαβαλέ και στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, προσφέρει αρκετά αστεία.

Ειδικά από τα μισά και μετά η ταινία ρολάρει και δεν σταματάς να γελάς, ότι βέβαια ότι δεν το κάνεις στο πρώτο μισό, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Όπως και να ‘χει, δεν βαριέσαι καθόλου κάτι που σπανίζει στις σύγχρονες κωμωδίες και ειδικότερα αυτές του συγκεκριμένου είδους, οι οποίες από ένα σημείο και μετά χάνουν το μέτρο.

Το κλειδί στην ταινία, ακόμα και όταν μερικά αστεία δεν είναι τόσο επιτυχημένα είναι οι αυτοαναφορές και ο αυτοσαρκασμός. Η ταινία ξεκινάει σαν επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς, δείχνοντας τι… έχασε ο θεατής στην προηγούμενη ταινία. Λίγο αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας εξηγεί στους δυο πρωταγωνιστές, για το budget και τις προοπτικές του “reboot” του Jump Street, κ.ο.κ.

Το μεγάλο της ατού και εκεί που λες ότι είδα κάτι παραπάνω μια οκ κωμωδιούλα, είναι το επικό φινάλε στην διάρκεια των τίτλων τέλους. Το τι ακολουθεί δεν περιγράφεται και είναι αδύνατον να συγκρατηθείς από τα γέλια στην εξαιρετικά εμπνευσμένη και σατιρική για το Χόλιγουντ, post credit σκηνή. Και εκεί το παρατραβάνε, αλλά λες χαλάλι με αυτά που παρακολουθείς.

Σε γενικές γραμμές και για να μην φλυαρήσουμε άλλο, το 22 Jump Street είναι μια χαρά κωμωδία, όχι από τις σημαδιακές του είδους αλλά από αυτές που περνάς πολύ ευχάριστα την ώρα σου και ότι πρέπει ειδικά για αυτή την εποχή του καλοκαιριού. Αν είστε fan τέτοιων ταινιών, προς ολοταχώς.


Cineramen

Νίκος Δρίβας

Facebook Twitter Google+

Δημιουργός και συντάκτης του www.cineramen.gr αλλά κυρίως φανατικός του σινεμά

Share

Δείτε ακόμα στο Cineramen

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.